12 กรกฏาคม 2527

ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ในจังหวัดนราธิวาส

เด็กผิวคล้ำตัวเล็ก ได้ลืมตาดูโลกใบนี้ ที่ก็ยังไม่รู้ว่าสิ่งที่เรียกว่า โลก มันเป็นยังไง




12 กรกฏาคม 2550

ณ บ้านสองชั้น อายุ 12 ขวบ จังหวัดสกลนคร

วันนี้ ไม่ได้เป็นเด็ก และตัวไม่เล็กเหมือนเมื่อ 23 ปีที่แล้ว แต่ผิวยังคล้ำเหมือนเดิม

ยังคงลืมตาและมองดูสิ่งที่เรียกว่า โลก และได้เรียนรู้มากขึ้นว่า โลก มันเป็นยังไง






วันเกิดในหลายๆ ปี มีความทรงจำดีๆ ให้ได้เก็บไว้ แม้เป็นเพียงการกระทำเล็กๆน้อยๆ

ปีนู้นนน.. ประมาณอนุบาลได้ อยู่เชียงราย ไปทำบุญกันที่วัด

แอมยัง งกๆเงิ่นๆ ทำไรไม่เปน ก็มันยังเด็กนัก - -"

ปีไหนสักปี.. ช่วงม.ปลายได้ อยู่สกลนคร กินเลี้ยงเล็กๆที่บ้าน

พ่อเอาเค้กที่ซ่อนไว้ในตู้เสื้อผ้าออกมาให้ ที่สำคัญ มดแอบขึ้นเล็กน้อย ฮ่าๆ

ก็แอบไว้ในนั้นนน ตั้งแต่บ่าย ไม่ขึ้นได้ไงล่ะ แต่ไม่ว่าจะมีมดหรือไม่ก็ อร่อยยย

ปีที่แล้ว.. ปี4 ได้กลับไปอยู่เชียงรายอีกครั้ง เป็นเด็กเสิร์ฟที่ร้าน นมหน้ามอ

เพื่อนสนิทกลุ่มใหญ่ไปนั่งกินนม ก่อนกลับเพื่อนเรียกให้ไปหน้าร้าน

ทำท่าเหมือนบูมแล้วส่งเสียงว่า "แหปปี่เบิด เด่ ทู้ยู แหปปี่เบิด เด่ ทู้ยู.."

ปลื้มมม มั่ก และลูกค้าก็คง งง ไปตามๆกัน หุฮ่ะฮ่ะ

ปีไหนๆ..ไม่ว่าของขวัญจะเป็นเงินโบนัส กระดาษโน้ตเล็กๆจากเพื่อนที่วางไว้โต๊ะคอม

smsราคา 3 บาท หรือของขวัญอื่นใดแน่นอนว่า

ถ้าของเหล่านั้นมาจากความตั้งใจ ทุกชิ้นก็มีความหมายเท่ากัน





ขอบคุน พ่อกับแม่ที่เลี้ยงดูมาตลอด 23 ปี

หลายครั้งที่ทำตัวไม่ดี รู้และเสียใจ และพยายามทำตัวให้ดีขึ้น

รักพ่อกับแม่มากที่สุดค่ะ อยากเกิดมาอยู่ด้วยกันอีกคิดถึงมากค่ะ

ขอบคุน สิ่งที่เรียกว่า ครอบครัว (ของเราทั้ง 5 คน)

ขอบคุน ยาย-ตา(ที่แอมไม่เคยเห็นหน้าเลย) คุนปู่-คุนย่า ป้า น้า อา ลุง

ขอบคุน เพื่อนม.ปลายกลุ่มเดิมที่ยังรักกันมาตลอด 7 ปี

หลายครั้ง แอมนิสัยเสีย(มาก) เพื่อนก็ยังดีด้วยตลอด

ขอบคุน เพื่อนทั้งสามกลุ่ม ที่แม่ฟ้าหลวง ที่เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมาตลอด 4 ปี

ครั้งนึง เราโกดกันปางตาย แต่นั่นทำให้เรารักและรู้สึกดีต่อกันเพิ่มขึ้น

ครั้งนึง เราร้องไห้ด้วยกัน นั่นเป็นน้ำตาแห่งความดีใจ

ครั้งนึง เราเช่ารถไปเชียงใหม่ด้วยกัน และมีหลายเหตุการณ์ลุ้นๆเกิดขึ้น

ขอบคุน เพื่อนบนโลกอินเตอร์เน็ต ที่ไม่รู้ว่าอะไรทำให้เราคบกันมาได้ถึงตอนนี้

ภัทรียา 5 ปีกว่าๆ ที่ได้แบ่งปันเสียงหัวเราะ ความสุข และน้ำตา ให้กัน

เรือตรี 3 ปี ระยะเวลาที่ทำให้แกคิด ว่าชั้นไม่ใช่เพื่อนที่รู้จักกันจาก MSN

ตั้ม 3 ปี..ร้องไห้เพราะความฮาของแก 2 รอบและ 3 พันที่เรายืมให้เพื่อนเราไม่เคยลืม

สุพัฒน์ 3 ปี..ไม่ได้คุยกันนาน คุยกันอีกที มีแฟนแล้ว ดุด้วย เจอกันเร็ว ๆ นี้แหละ

ต้อม 5 ปีกว่าๆ เจอกันน้อยครั้งถึงอยู่ใกล้กัน แต่ทุกครั้งก็มีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ

ศิริณ เกือบปี ระยะเวลาสั้นๆ ที่หลายครั้งได้ใช้เวลาร่วมกัน เพื่อรับรู้ถึงคำว่า เพื่อนรัก

ขอบคุน อีกหลายๆ คนที่ไม่ได้เอ่ยถึง หลายคนที่เข้ามาผูกพันในชีวิตไม่ว่าในฐานะอะไร

ทุกสิ่ง ทุกอย่าง ที่ทำให้มีวันนี้ ในปีนี้ ..อีกครั้ง

สุขสันต์วันเกิด ...พิมพ์พร โฉมอุดม

12 กรกฏาคม 2550

ได้อาทิตย์กว่าๆ สองอาทิตย์ละ





เวลาไปไหนมาไหน ก็ได้เพื่อนรักคนนี้

เป็นสารถี (ตลอดเวลาจิงๆ)








ไป เชียงใหม่ มาสองรอบละเช่นกัน

เรื่องงานทั้งนั้น .... เล่นเอา เหนื่อย (กับการนั่งรถ) ง่าว

ไป เชียงใหม่ ได้นี่

เอาไว้ให้ตอนกลับไปเซอร์ไพรส์แม่ :)


(ภายใต้ลิขสิทธิ์นี้)
หาซื้อได้ที่ ถนนคนเดิน ประตูท่าแพ




และ



สมุดจด ที่เหลือเป็นเล่มสุดท้าย ไม่นึกเสียดายเลยที่ซื้อมา

อยากรู้มั้ย ราคาเท่าไหร่ ... ???




ให้ทาย
(ทายถูกไม่มีรางวัลให้นะ ทายกันหนุกๆ)
(และต้องทายนะ อยากรู้ว่าคนเห็นจะคิดว่าราคาเท่าไหร่)
(ออกแนวบังคับแกมบังคับ)










แค่นี้ก่อน

ที่เชียงราย ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเลย T_______T

ที่เชียงใหม่ ไม่ได้แตะกล้องเลย เศร้ายิ่งกว่า T____________________T





















(ขออภัยถ้าตามอ่านบล๊อกช้า)

กลับมาบ้านละ

กลับมาเซอร์ไพรส์แม่

ได้ผลจิงๆ



เอิร์ธ: แม่.. พี่แอมมา

แม่: พี่แอมไหนล่ะ

เอิร์ธ: พี่แอมเรานี่แหละ



กลับมาถึง 12 สิงหา 8 โมงกว่า

กลับมาถึงก็เมาท์ๆ นิดหน่อย แล้วก็ไหว้แม่เลย

บ่อน้ำตาแตกสิค้าบบบ

บ่อน้ำตาแตกตั้งแต่สามสี่คืนก่อนกลับบ้านละ เพราะนอนคิดว่า จะกลับมาไหว้แม่

ของขวัญวันแม่ก็การ์ดนี้

การ์ดห่ามๆ แต่แม่ก็ฮากับมันด้วยนะเออ


และ





ยังไม่รู้เหมือนกันว่า จะทำอะไรกับอนาคตต่อไป

แม่บอกว่า ก็กลับมาบ้านก่อน หาอะไรเล็กๆน้อยๆ ทำไปก่อนก็ได้

คุยกับแม่เรื่อง โครงการ Au Pair - เป็นพี่เลี้ยงเด็กที่อะเมริกา

แม่ไฟเขียว เพราะแม่อยากให้ไปเมืองนอกตั้งนานละ

(คุณจุรีพรก็แปลก ชอบผลักไสให้พิมพ์พรออกจากบ้านตลอด ฮ่าๆๆ)

ถ้าได้ไปก็คงเป็นปีหน้า ถ้ารักกัน คิดถึงกัน เป็นเพื่อนกัน ก็ไปส่งแอมได้นะ :)

(ทำเหมือนจะได้ไปแล้ว)


จบ..





อีกเรื่อง

สืบเนื่องจาก entry ก่อน

เรื่องสมุดโน้ต

อันนี้


ให้ทายราคากัน

เห็นราคาที่แต่ละคนประมูล(ตรงไหน) หัวใจสลายยย

อันนี้เค้าเอามาขายนอกร้าน ประมาณว่าลดราคา ราคาแปะไว้ว่า

60 บาท

แต่แอมเล็งเห็นว่า มันขาดนิดๆ ตรงสันมันก็เหี่ยวๆ ก็เลยต่อคนที่ยืนคุมว่า

50 ได้มั้ย

แต่คนที่ counter ไม่ให้ แอมก็เลยยืนอยู่พักนึง

เค้าเลยเดินมาถามว่า มันเป็นอะไรหรอ ให้เค้าดูหลักฐาน แล้วเค้าก็บอกว่า

อ่ะ 40 ก็แล้วกัน


(งงโครต ถูกกว่าที่ต่อไว้กับอีกคน)

เจ๋งป่ะล่ะ ต่อราคา ของลดราคา บนห้างซะด้วย 55555

แอมเอ้ยยย ~~

ไม่อายด้วยนะ พอไปเชียงใหม่อีกรอบ ก็ไปซื้อสมุดอีกรอบ




พอละ จบ entry นี้ด้วยทั้งหมดนี้แหละ

ไอ่นักร้องนำวงมะลิ รู้คำตอบเป็นคนที่สอง ไม่มันเล๊ยยย ฮิ้วววว

พิลาวัลย์ รู้คำตอบเป็นคนแรก งงไปตามๆกัน (ตามใครวะ รู้คนแรกนิ)

คิดถึงเพื่อนมากกก อยากเจอทุกๆคน ทุกภูมิภาคอีก T_________________T

ขอบคุนมึงมาก หวาน สำหรับทุกอย่างเว้ย

ขอบคุนมดเว้ย คงไม่มีอะไรบอกมดมากนอกจาก ขับช้าๆก็ได้รถน่ะ เข้าโค้งก็เหลือสัก 80 ก็ได้









ไปแล้ววว

ก็จากครั้งนั้น ที่ไปเชียงราย เชียงใหม่มา 3 อาทิตย์

อยู่เชียงรายก็ดี สบายๆ ไม่คิดอะไรมากดี เพราะได้เพื่อนผู้คอยให้ที่พักด้วยความอบอุ่น(จนร้อน)

ไปเชียงใหม่ก็ไม่ได้เที่ยวไหนเลย แค่ขับรถทั่วเมือง+หลงคูเมืองก็หมดไปครึ่งวัน 555

(ไปเรื่องงาน จะเอาเวลาไหนไปแอ่วได้)

ก็อยากไปอีกเหมือนกันเชียงใหม่ แต่ที่สำคัญสุด อยากไป "ปาย" (บ้าอีกสักครั้ง)

นี่ก็ไม่มีอะไร อยากเอารูปมาบอกกล่าวเฉยๆ เพราะคิดว่า..


(..อ่านด้านล่างจ่ะ ตอนจบน่ะ ตอนจบบบ)



ฝนตกค่อนข้างบ่อย ขับรถไปเชียงใหม่ก็ฝ่ากันไป หมอกเลยมีให้ได้เห็นกันบ้าง


โค้งไปเชียงใหม่เยอะ มด+เอก ขับรถเหมือนเหาะ - -" ถึงได้บอกว่า เข้าโค้งเหลือสัก 80 ก็ดี


ชอบมุมนี้แหละ (โครตๆ)


เด็กน้อยนี่ยืนแอบอยู่ในตู้โทสับ ขอถ่ายรูปเสร็จ ขอดูเสร็จ จะเอาโทสับเพื่อนแอมซะแง้น 55




นี่คือ พี่หวาน พี่ของเพื่อนที่ไปนอนด้วย (กองบิน 41โอ่อ่าจิงๆ) พี่หวานคอเดียวกัน
ชอบตะลอนทัวร์ และสำคัญสุดคือ ถ่ายรูป!! งานนี้คุยกันถูกคอ


ตอนนี้พี่หวานกำลังทำโปสการ์ดทำมือ และคาดว่าจะวางขายที่ "ถนนคนเดิน"
ใครเห็นก็อุดหนุนกันได้ ลักษณะของโปสการ์ดพี่หวานก็จะเป็นแบบนี้





นี่เป็นโปสการ์ดที่ซื้อจากพี่หวาน ถือได้ว่าเป็นลูกค้าคนแรกในเชียงใหม่ ฮริ้ว ฮริ้ววว

ซื้อมา4 แผ่น แต่ถือว่าประเดิมเลยได้มา(ฟรี)อีก 1 แต่ถ่ายมาให้ดูเป็น ตอ.ยอ. ตัวอย่าง

อยากจะบอก มุมในการถ่ายภาพพี่หวานสวยมาก (จิงๆ) และทั้งหมดทั้งมวลนั้น

ถ่ายมาด้วยกล้องคอมแพค หาได้ใช้ SLR ไม่ (สวยจิงๆ) นั่งคุยกันก็ชมกันแล้วชมกันอีก

พี่หวานเลยยิ้มไม่หุบ ฮริ้ว ฮริ้ววว จบแค่นี้แล้วกัน อย่าลืม!! อุดหนุนผลงานได้ที่

"ถนนคนเดิน" (คาดว่านะ)

อ้อ!! ขอบคุน ร้าน "กาแฟ(โ)สด" หลังมอ บรรยากาศน่านั่งมากๆ

แต่ไม่ทราบว่า ร้านนี่นั่งได้เฉพาะผู้ชายรึ?? เข้าไป 4 คนป๊อดมาก เพราะผู้หญิงทั้งกลุ่ม
เข้าไปโต๊ะไหนก็โต๊ะนั้นเหอะ ผู้ชายทั้งนั้น - -" ดีที่คนที่ทำงานในร้านมีผู้หญิงอยู่บ้าง
และเลยอยากทราบว่า เจ้าของร้านคือใครคะ ฮริ้ว ฮริ้ววว






ส่วน
.. นี่ก็ไม่มีอะไร อยากเอารูปมาบอกกล่าวเฉยๆ เพราะคิดว่า..


คือ
.. เบื่อแล้ว ไม่ได้เบื่อบล๊อกนะ แต่ไม่รู้จะสรรหาเรื่องอะไรมาอัพ ครั้นจะลงรูปตอนฝึกงาน

ที่ได้ไปแรดๆ มาหลายที่ ก็.. ป๊อดจากอ๋อง ><" (อันนี้เรื่องจิงอ๋อง ไม่ได้ประชด)

ที่อัพผ่านๆ มานี่ หลังๆ ไร้สาระ เรื่อยจนเปื่อย

เลยจะหยุดสักพัก จนกว่าอารมณ์จะมา(คิดอิหยังอยู่..)

แล้วก็ค่อยเจอกัน..นะ พี่น้อง












และท้ายที่สุด อยากจะบอก..

เคยโฆษณาวงโปรดไปแค่ไม่กี่ครั้ง ครั้งนี้ก่อนจาก
ขอฝากวงโปรดวงน้อยๆ ไว้ในอ้อมใจของใครอีกหลายคนตวยเน้อ^^ (คำโครตเสี่ยว)



รีบหามาดูซะ แล้วจะรู้สึก "เสียดาย"...

เสียดายที่ไม่ได้ไปคอนเสิร์ตด้วยตัวเองฮริ้ว ฮริ้ววว
(อยากรู้ว่า "ไม่อยากให้เธอมีใครมาจีบ" แบบฉบับ retro เป็นยังไงก็จะได้ทราบ)
(เน้นย้ำกันหลายที ว่าฮาจิงๆ)


และท้ายสุดจิงๆ


แน๊ปรักทุกคนนน นะจ๊ะ ฮ่า ฮ่า... Rock On กันค่ะพี่น้องงง!!

 

(วันนี้บล๊อกจะยาว ด้วยเพราะอุดมไปด้วย "รูป" ที่เยอะ ค่อนข้างมาก)




เก็บชั่วโมงกับเด็กเตรียมอนุบาล 2-3 ขวบ (ลิง(น่ารัก)ชัดๆ)
ตอนแรกคุยกะ ผจก. จะดูแลหมดทุกชั้น
แต่ขลุกอยู่กะเตรียมได้ 2 วัน ขอลงเตรียมหมด ทั้ง 25 วัน
แต่ละวันก็ดูแลเด็ก ทำกิจกรรม ทำให้เด็กนอนและหลับ
ก็ช่วยๆ ครูเค้าทำในสิ่งที่จะทำได้
วันก่อนๆ เครียดจัด ร้องไห้กับครูสองคน
เพราะรู้สึกว่า ตัวเองมาแล้วทำให้เด็กดื้อขึ้น คล้ายๆว่า มีคนเอาใจ
แต่ครูเค้าก็ถามอยู่บ่อยๆล่ะว่า เปนไง เหนื่อยมั้ย มีอะไรรึป่าว เครียดมั้ย
แอมชิลๆ มาตลอด เพิ่งมาเครียด
ก็เลยต้องบอกครูเค้าไปว่าตอนนี้อารมณ์อยู่แบบนี้ แต่พอร้องไปก็สบายใจขึ้น
เค้าว่า นี่ยังน้อยนะ ปกติดื้อกว่านี้ ไม่ต้องเครียด เรามาเก็บประสบการณ์
ดูพฤติกรรมเด็ก ไม่ได้มาทำงานเอาตังค์ซะหน่อย
เรามาช่วยเค้าดูแลเด็กเค้าก็ดีใจแล้ว ... ก็เลยรู้สึกดีมากๆ ที่ได้ครูประจำชั้นดีๆแบบนี้







มาดูเด็กในห้องกัน











 

 

 

รายบุคคลมีดังนี้

 
น้องแต้ม          น้องแพร

น้องแต้ม อีกหนึ่งลูกรัก ตอนแรกเห็นน้องแต้ม ชอบเลย เพราะหน้าตาโดนใจแอม
แต่คิดว่าคงไม่มาติดตูหรอก ที่ไหนได้ มาจี้เอวแอมวันเดียว ติดเลย เหอๆ
ตอนเช้าน้องแต้มชอบเอาเก้าอี้มาแล้วบอกว่า "นั่งใกล้ๆ"

น้องแพร รู้สึกจะเล็กสุดในห้องนะ แต่เก่งใช่ย่อย มา รร. ไม่มีร้อง โบกมือลาคุณแม่
ตอนกลับ ถ้าพูดไป "ซี ยู อะเกน" จะตอบได้ว่า "ม้อโร่" ..เจ๋ง

 
น้องแทน          น้องบีม

น้องแทน ลูกรักครูก๊อต ไม่ค่อยกินอาหารอื่นใด ยกเว้น ผลไม้

น้องบีม.. หนักมาก เนื้อแน่นอุดมสมบูรณ์ดีมากๆ

 
ปามส์

น้องปามส์ ไว้ผมทรง.. เค้าเรียก ผมแกะ ใช่ป่ะ??

 
โอเว่น          น้องบีม

เว่นโอ.. คือชื่อที่ครูก๊อตเรียก เว่นโอน่ารักตอนเพิ่งตื่น เว่นไม่เคยดื้อเลย น่ารักเสมอ
ชอบจับแก้มสาวๆ 55 ..น้องแพรจ๋า.. ได้ยินบ่อยๆ
และชอบพูดตามครูก๊อตทุกคำ เว่นน่ารักมากกก หายไปหลายวันแล้วด้วย

น้องบีม ไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ ตอนเจอแรกๆ เหมือนไม่ค่อยกล้าแสดงออก
เด่วนี้เริ่มชอบเต้นแล้วล่ะ ฮิฮิ

 
นายอ้น          ปั้นคับ

คนซ้ายนี่หัวโจกเลยค่ะพี่น้องคะ จับยาก วิ่งเร็ว ครูๆ ก็มีอายุกันแล้ว

ส่วนปั้นคับนี่.. ก็มือหนักใช่ย่อยเหมือนกัน
แต่ชอบยักคิ้วหลิ่วตา ทำตาเล็กตาน้อยอ่ะ ฮาๆ พี่ชอบทรงผมปั้นนะค้าบ

จินนี่          น้องแบงค์

มี้จังของแอม >.< เพราะหน้าเหมือนมี้จัง..นิทานที่ครูๆ เล่าให้เด็กฟัง
มี้จังชอบเต้นเปนชีวิตจิตใจ เต้นทุกเพลงจิงๆ ตอนเต้นน่ารักน่าเอ็นดูมากๆอ่ะ
วันสองวันมานี้แอมเริ่มเรียกจินนี่ว่า มี้จัง
และเริ่มถามละว่า ใครเปนมี้จัง  "จินนี่ไง" 555
แต่ทำไมวันนี้นู๋บอกพี่ว่า ปวดขี้ล่ะคะ ต้องบอกว่า ปวดอึ นะค๊ะ ฮ่าๆๆๆ

น้องแบงค์.. ยังไม่ทันขลุกกันเลย หายหน้าไปซะละ คงต้องรอเปิดเทอม
ว่าแต่.. แบงค์ชี้หน้าพี่ทำไมอ่ะ

เหมยฟ้า          โบ๊ท

น้องเหมย กินไม่ค่อยง่าย แต่นอนโครตง่าย หลับเองไม่ต้องอาศัยมือครูๆเลยอ่ะ

โบ๊ทตี้ ไม่ค่อยแกล้งใคร นานๆทีจะมีปัญหา และโบ๊ทตี้ ผิวเนียนมากกกกกก จ่ะ

 
มาร์ค          ลอตเต้

มาร์ค คือ คู่หูของ นายอ้นค่ะ -____-"
มาร์คเรียกข้าพเจ้าว่า ครูเอม - -" ครูแอมจ่ะมาร์คเอ้ย *----*
แต่เวลามาร์คอยู่เฉยๆ น่ารักมาก ๆ

ลอตเต้.. ชอบลอตเต้เวลาที่ไปตบตูดให้หลับอ่ะ ขนตาย๊าวยาว แปบเดียวหลับแล้ววว

โดนัท

นัทโด ของครูก๊อต(อีกแล้ว) ผ๊อมมมผอม ตัวเล็กมาก อุ้มได้สบายๆ
นัทโดชอบกัดอ่ะ พวกเส้นๆ สายๆ ทุกเส้นสายที่พึงจะหาได้ - -" 
วันนี้นัทโดป่วย ดันมาป่วยที่ รร.ซะด้วย น่าสงสารอ่ะ ต้องโทรตามพ่อมารับกลับบ้านก่อน 

 
หว่อมว๊อม

ผิวเนียนมาก ตัวห๊อมหอม ชอบหอมกันบ่อยๆอ่ะ 55
หว่อมว๊อม ชอบเต้น "โป้ง ชี้ กลาง นาง ก้อย"
และหว่อมว๊อมน่ารักมากกกๆๆ ตอนนู๋ยิ้มอ่ะ

 
มีนา เมษา พฤษภา..

น้องมีนา หัวเห็ดมาริโอ ของพี่แอม
มีนาชอบวิ่งงง เห็นครั้งแรกนึกว่าเด็กผู้ชาย แถมนิสัยยังแก่นเซี้ยวอีกต่างหาก
เวลาป่วย น่าร๊ากน่ารัก เพราะไม่ดื้อเลย ไม่พูดด้วย - -"

หบิ่วบิ๊ว
(ของครูก๊อต)

บิวตี้ ลูกรักที่ร๊ากกกกรัก รักมากๆ อยู่ดีๆ มาติดได้ไงไม่รู้
แต่แปลก มักมาติดกันหลังจากตื่นนอนแล้ว 555
บิวตี้ก็ชอบเต้น "โป้ง ชี้ กลาง นาง ก้อย" มากที่สุดเหมือนกัน
คิดถึงบิวสุดริด หายไปไหนอ่ะวันนี้ ไม่มีเพื่อนคุยนะพี่แอมเนี่ย 

เจมี่

สุดที่รักที่แอมอยากจะขอเป็นเด็กที่ตามดูแลเป็นพิเศษ
แต่คิดแล้วไม่เอาดีกว่า ถ้าเกิดเด็กติดขึ้นมา พอเราไม่อยู่ เด่วเด็กจะดื้อกับครูๆได้
มี่น่ารักอ่ะ แก้มเยอะๆ ปากเล็กๆชอบเวลามี่พูด เพราะฟังรู้เรื่อง  555
มี่ชอบสีเขียว และออกแนวลุย - -"
มี่คะ ..คุนแม่อยากให้เล่นกับเพื่อนผู้ ญ นะคะลูก 

น้องแพร

คนนี้หรอ ลูกรักอันดับ 1 .. เป็นเด็กคนแรกที่เข้ามาพัวพัน - -"
สองวันแรก ติดกันจัดๆ ติดแบบชั้นและเทอ เราจะไม่พรากจากกันเลยนะชาตินี้
แต่วันที่ 3 รึ 4 ได้มั้ง เหนแอมถือกล้อง กัวแอมไปเลยว่ะ
งง เด็กกัวกล้องก็มีอ่ะ กัวแบบไม่เข้าใกล้ เห็นหน้าร้องไห้เลย โครต งง
แต่วันนี้รู้สึกน้องแพรจะเริ่มชอบกล้องละนะ นั่งถ่ายรูปคู่กะแอมเฉยเลย 555 
ชอบน้องแพรตอนพูดอ่ะ "พี่จ๋าๆ ดูนั่น ทำนี่ หม่าม๊า ป่ะป๊า" พูดอะไรก็น่ารักไปโม๊ด -*-
น้องแพรชอบนั่งตักแบบไม่ชอบให้ใครนั่งด้วย ชอบกอดชอบรัด และชอบให้อุ้ม














นี่เป็นรูปที่อัพไปตั้งแต่ จัน 22
แต่หลังจากนั้นเก็บภาพมาได้อีกเรื่อยๆ แต่ยังขี้เกียดทำ ก็เลยเก็บไว้ก่อนค่อยว่ากันใหม่

++++++++++++++++++++++++++++++++++++


- เด็กๆจะไม่ได้ไปนะ สะเวนเซ่น น่ะ เพราะจะไปแต่ "เอเวนเซ่น"

- เก็บชั่วโมง 8 โมงกว่าๆ ถึง 4 โมงเย็น
กลับบ้านหลับเป็นตาย นอนตั้งแต่ 2-3 ทุ่ม ตื่นก็โครตเช้า ตี 5 กว่า 6 โมง -*-
ตื่นมาทำไรคะ?

- โทรสับอย่าหวังว่าจะได้คุย ถ้าไม่ใช่วัน เสาร์ อาทิตย์ (ได้คุยหรอ เสาร์ทิตย์น่ะแอม)
เพราะฉนั้น ค่าโทรสับเดือนนี้เหลือบาน เซงแมว

- อาทิตย์ก่อนนั้น 5 วันพกตังค์ 40 เหลือสัก 20 ได้มั้ง เพราะกินเจกับครูๆ

- ไม่ได้หวังว่าคุณจะต้องอ่านทุกตัว หรือว่าอย่างไรหรอกนะ
เพราะ entry นี้จะเก็บไว้เป็นหนึ่งความทรงจำดีๆ เวลาที่เก็บชั่วโมงเสร็จสิ้นแล้ว 
(แต่ก็อยากให้คุณๆ ได้ชมความน่ารักของเด็กแค่นั้นเอง)

- เครียดมาก กับหลายๆอย่าง และยังคงเครียดอยู่
แต่ดีหน่อยที่ช่วงเวลาที่อยู่กับเด็กๆ ความเครียดหายไป