- กลับมาหนาวอีกครั้ง พูดได้คำว่าเดียว และคำเดียวว่า "กุเบื่อแล้ววว"
เบื๊ออออออออ เบื่อ! จนไม่รู้จะเบื่อยังไง
หิมะมีมาเรื่อยๆ โฮสต์บอกอาจจะถึงมีนา.. มีนา!!! มีนาาาาาาา!
JFBQ00228070622A.gif picture by amsk8ebola

ถ้ามันถึงมีนาจิงๆ งานนี้มีอ้วก
เค้าบอก ถ้าถึงเมษานี่แปลกประหลาดละ มากๆๆๆ (เอ้า แน่สิ!)
ไอ่ชอบหิมะมันก็ยังพอมีความชอบหลงเหลืออยู่ แม้จะน้อยลงกว่าตอนแรกๆ
แต่ไอ่ความเย็น ความหนาวเนี่ย ... ไม่ไหวนะ
ไม่ไหวจิงๆ

ทั้ง
035bc7176b1.gif picture by amsk8ebola

ทั้ง 289847_2793352.gif picture by amsk8ebola (เศร้า 55)


- ก็ตอนขับรถกลับบ้านหลังจากลงเครื่อง
โฮสต์พ่อบอก แอม หิมะไม่มีแ้ล้วนะ
ย้ำกันอยู่สองรอบ
กลับมาถึงบ้าน เห็นพื้นดิน พื้นหญ้า ทั้งที่มันสี่ทุ่มๆ กว่าๆ แล้วน่ะนะ
โคดดดด จะดีใจ เออว่ะ สงสัยหิมะหมดแล้วจิงๆ ดีใจบ่อน้ำตาแทบแตก
ตื่นเช้ามา.. ก็ยังกรี๊ดได้อีก
มองออกไปนอกหน้าต่าง... พื้นดินสีน้ำตาล พื้นหญ้าสีน้ำตาล
หิมะหมดแล้วเว้ยยยย!
แต่เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้ง
ไม่ถึงเที่ยง มองออกไปนอกหน้าต่างอีกที...
ตกอีกแล้ววว ตกเข้าป๊ายยยยย T_T
หนำซ้ำ อากาศยังมาหนาวติดลบเหมือนเดิมอีก
ก่อนไปเที่ยวยังเกือบๆ 10C อยู่เลย
จนโฮสต์แม่บอก ทำไมมัีนมาอุ่นตอนเราจะไปเที่ยวกันเนี๊ยยยย!



- ช่วงนี้ชะตาต้องกับหนุ่มแว่น และ หนุ่มผมยาวประบ่า ฮ่าๆๆๆๆ


- อาทิตย์ีนี้ทำงานไป รู้สึกว่า เวลาผ่านไปเร็ว
แปบๆ เที่ยง แปบๆ บ่ายสอง
แต่บ่าย 3 ถึง 5 โมงครึ่งนี่
ทำไมมันนานจังวะ!?
นานนนน!!


- อยู่นี่มาก็.. จะ 5 เดือนเต็มแล้ว
อันนี้เร็วกว่าข้างบนอีก
แปบเดียว 5 เดือนแล้วหรอวะ อีกแปบๆ ก็ครบปีแล้วเด่ะ
เออ เร็วดีเหมือนกันนะ
อยากรู้เหมือนกันว่า ปี 2 จะได้ต่อบ้านเดิมมั้ย
ใจแบบไหนก็ได้ แต่อยากต่อบ้านนี้นี่แหละ
ขี้เกียจไปปรับตัวกับบ้านใหม่ โฮสต์ใหม่ เด็กใหม่ ที่อยู่ใหม่
เพราะกว่าจะปรับตัวจนรู้ึสึกว่า "ไม่ได้เป็นออแพร์" กับบ้านนี้ได้ก็ 4 เดือนเข้าไปละ
ช่วงที่เริ่มทำงานแล้วรู้สึกสบายใจ
มันไม่รู้สึกหรือคิดว่า
"เป็นออแพร์ พี่เลี้ยงเด็ก"
รู้สึกเหมือนที่โฮสต์แม่เคยบอกไว้ว่า
เค้าให้เรามาเป็นเหมือน เพื่อนของเค้า พี่่สาว/เพื่อนลูกเค้า ช่วยดูลูกเค้าตอนเค้าไม่อยู่
แต่ถ้าวันไหนรู้สึกว่า
วันนี้กูทำอะไรลงไปวะ ทำอะไรก็แล้วแต่ที่มันไม่ดีกับเด็กไม่ว่าเรื่องอะไร
จะรู้สึกทันทีว่า
"กูคนทำงาน และทำได้ไม่ดีเหมือนที่เค้าคาดหวัง แถมทำตัวแย่กับเด็กอีกต่างหาก"
เพราะเคยตะโกนใส่เด็กครั้งใหญ่ๆ ครั้งนึง
จนเด็กคนโตมองหน้า คงเพราะไม่เคยเห็นตะโกนใส่แบบนั้น
วันนั้นเป็นวันที่รู้สึกแย่มากที่สุด ตั้งแต่อยู่มา
แต่ก็มีครั้งหลังอีก แต่ไม่ได้ตะโกน(ตะคอก)ดังแบบครั้งนั้น
พูดให้ดูดีขึ้นหรือไงวะแอม..
df033fab971.gif picture by amsk8ebola

ไม่ได้ช่วยให้ดูดีขึ้นเลยยย!

ทุกวันนี้ทำงานเรื่อยๆ ดูเด็กตามเรื่องตามราว
บางวันก็ไม่มีอะไรให้ทำ .. ว่าไปเกือบทุกวันที่ไม่มีอะไรให้ทำ(สบายยย)
ไอ่วันไม่หนาวมากนี่สบาย พาเด็กออกข้างนอกได้นานหน่อย เด็กก็เล่นของมันไป
วันไหนหนาวมากๆ ติดลบเยอะๆ แดดไม่มี ก็ไม่อยากพาเด็กออกไป
กตัวเองยังหนาว เด็กคงทนไม่ได้นานเหมือนกัน
เด็กเองเวลาเล่นนอกบ้านแล้วมันดูมีความสุขดี ไม่อุดอู้ แต่ติดแค่หนาวนี่แหละ
ยิ่งวันไหนมีลมนี่.. เรียกได้ว่า (เกือบ)นรก เลย
หนาวชิบเป๋ง อยู่กลางแดดก็ไม่ได้ช่วยอะไรขึ้นมาแม้แต่น้อย
แบบนี้ไม่ให้เบื่อหนาวได้ไง T_T


- อาทิตย์ที่แล้ว ที่ไปเที่ยวกับที่บ้าน
ดีนะ ชอบบบ! ได้เจอแดด ที่รู้สึกได้ว่า นี่แหละแดดของจริง!! ฮ่าๆๆๆ
แดดที่บ้านมันจอมปลอมอย่างแรง :D
แสงแดด เม็ดทราย น้ำทะเล และสายลม(ที่แม่งพัดแรงและยังคงหอบความหนาวมาด้วย)
ใช้เงินไปไม่น้อย แม้ไม่ถึงร้อย แต่เทียบแล้วมันก็ถือว่าเยอะสำหรับคนเงินเดือนน้อยอย่างออแพร์ T_T
ใช้ไปประมาน 70 เหรียญมั้ง เกือบครึ่งนึงของเงินอาทิตย์
ของเป็นชิ้นเป็นอันก็เช่น..
รองเท้าแตะ ที่แม่งไม่คิดว่าชีวิตเกิดมาจะซื้อรองเท้าแตะราคานี้ได้
เสื้อยืดฝากเพื่อนที่ไทย 2 ตัว ซึ่งเป็นเสื้อที่โคดจะภูมิใจ
(รายละเอียดหัวข้อต่อไปเด้อค่ะเด้อ)
ที่เหลือไม่เป็นชิ้นเป็นอันก็เช่น..
หนังสือ โปสการ์ด+แม็กเน็ทของเมืองที่ไปพักผ่อนหรือแม้กระทั่งเมืองที่เปลี่ยนเครื่อง
ฮ่าๆๆๆ เอาให้หมด


- ทำไมเสื้อยืด 2 ตัวนั้นถึงโคดจะภูมิใจเรอะ
1. Made in USA
2. ไม่แพง ฮ่าๆๆๆ (อันนี้สำคัญมากกก)
ตัดสินใจไม่ผิดจริงๆ ที่เดินเข้าเสื้อผ้าแผนกเด็ก.. ถูกต้องแล้วแผนกเด็ก!
เพราะเพื่อนตัวเล็ก ฮ่าๆ
อยู่้บ้านนี่ไม่เคยเข้าแผนกเด็กเพื่อดูเสื้อผ้าให้เพื่อนเลยนะ
แต่ครั้งนี้เห็นว่า เออ รัฐนี้เค้าก็รัฐดัง คนมาเที่ยวกันเยอะ ของน่าจะดีกว่ารัฐเรา
ก็เลยลองเข้าแผนกเ็ด็กดู เผื่อเจออะไรดีๆ
แล้วก็ไม่ผิดหวัง
ได้เสื้อ Roxy ไซส์ S, M
(แสดงให้เห็นว่า เด็กที่นี่มันตัวอย่างบิ๊กในขณะที่อายุตัวกะเปี๊ยก 55)
ทำไมถึงภูิมิใจว่ามัน Made in USA
เพราะเสื้อผ้าหรือข้าวของอื่นๆ ที่มียี่ห้อที่นี่
Made in China
แทบบบบบบบบบบบบบ ทั้งนั้น!
เสื้อผ้ายี่ห้อๆ ทั้งหลายนี่
Made in ประเทศเพื่อนเราบ้านเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกก
1,2 ใน 10 ถึงจะเจอเมดอินยูเอสเอ หรือไม่มีเลย - -"
ไม่ได้เห่อยี่ห้อ หรือว่ายึดติดว่าต้อง Made in USA หรอก
แต่ของฝาก ไอ่เราก็อยากให้รู้ว่า เออ กูเอามาฝากจากเมกานะ ไม่ใช่จีน
ทุกวันนี้เสื้อผ้าที่ใส่ที่ซื้อที่นี่ก็ทำจากจีน กัมพูชา แถวนี้แหละ
ซื้อไม่เคยดูว่ายี่ห้ออะไร ดูสไตล์ ดูว่าชอบมั้ย แล้วกูใส่ได้มั้ย แค่นั้น

มีคำถามอยากรู๊อยากรู้(อย่างแรง)
"ที่เมืองไทย เสื้อผ้ายี่ห้อทั้งหลาย มัน Made in อะไรกันวะ?
ใส่แล้วเป็นไงอ่ะเสื้อผ้ายี่ห้อแพงๆ
ไม่ระคายเคืองผิวหรือว่าใส่แล้วรู้สึกเหมือนไม่ได้ใส่อะไรเลย
เนื้อผ้าเค้าบางเบา นุ่มถึงแก่น แบบนี้หรอ?"

"ทำไมคนไทยชอบของยี่ห้อ?"
yenta4-emoticon-0043.gif picture by amsk8ebola



- จากเอ็นทรี่นี้ไป คงปิดคอมเมนท์
ใจคิดไว้ว่าจะปิดตลอดไป ไม่เปิดให้คอมเมนท์แล้ว
แต่ก็แอบชั่งใจว่า หรือเปิดให้คอมเมนท์เป็นบางเอ็นทรี่.. ดีวะ
แต่เอนเอียงไปทางอันแรกมากกว่ามากกกกก
ทำไมหรอ?

"เบื่อ"
ไม่รู้เหมือนกัน บอกไม่ถูก มันเบื่อมาเป็นระยะๆ หายเบื่อไปน๊านนน นานแล้วนะ
แต่แล้วก็กลับมาเบื่ออีก เมื่อเจอคอมเมนท์ที่..
ที่ไม่มีคำบรรยายเข้าไป

คือเราเขียนบล๊อกยาว เรารู้ตัวนะ
(คือบางทีมันยาวมากกกก จนตัวเองอ่านแล้ว .. มึงจะเยอะไปไหน)
บางทีเราเขียนละเอียดหน่อย ยิบย่อย ก็เราอยากเก็บรายละเอียด
เวลาส่งบล๊อกให้เพื่อนดู ก็ไม่เคยบอกว่าต้องคอมเมนท์
อยากให้เพื่อนดูรูปบ้าง รับรู้ความเป็นไปบ้าง
มันก็ไม่ได้คุยกันทุกวัน ไม่ได้รู้ว่า วันนี้วันนั้นวันนู้น กูไปทำไรที่ไหนมา
ถ้าเราไม่ลืม วันไหนบล๊อกเรายาว เราจะบอกไว้แต่แรกเลยว่า
"วันนี้บล๊อกเยอะ รูปเยอะ้บ้าง เนื้อหาเยอะบ้าง หรือทั้งสองอย่าง
ถ้าขี้เกียดอ่าน ไม่อยากอ่าน กดกากบาทด้านบนไปตั้งแต่แรกเลย"
แต่บางวันลืมบอก และเป็นเพราะลืมคิดไปว่า
"ความขี้เีกียจเป็นสันดานของมนุษย์"
เราเองก็ขี้เกียจ กว่าจะอัพบล๊อกที่มันยาวๆ เสร็จได้ หมดไปหลายวัน
เวลาไปเจอบล๊อกยาวๆ ถ้าตอนนั้นยังขี้เีกียจ เราก็เซฟไว้แล้ววันหลังไปอ่าน
แล้วคอมเมนท์ .. หรือบางทีไม่คอมเมนท์
แต่กูก็อ่านจบนะ แค่ไม่รู้จะคอมเมนท์อะไรดี
...
อยากบอกว่า
ที่เขียนบล๊อกยาว ลงรูปเยอะ เก็บรายละเอียดเยอะ ยิบย่อย(บ้าง)
เพราะไอ่เหตุการณ์ต่างๆ มันไม่ได้เกิดทุกวัน

กุไม่เคยนั่งเครื่องบินเลยตั้งแต่เกิดมา ได้นั่งทีแรกก็มาเมกาเลย
(ออแพร์หลายคนก็แบบนี้)
ซึ่งมันเป็นไฟลท์ที่นาน ทรมานชีวิตมากกก!
แล้วการที่กุเก็บรายละเอียดบางอย่างบนเครื่องบินนี่ มันผิดตรงไหน??
"กุไม่ได้นั่งเครื่องบินทุกวันนะ"

กุไม่เคยขับรถบนหิมะนะตั้งแต่เกิดมา
มันมีเหตุการณ์น่าตื่นเต้นเกิดขึ้น ก็อยากอัีพเดท
ให้พ่อแม่พี่น้องเพื่อนฝูงได้รู้
ก็ไม่รู้หรอกว่าเค้าจะรู้มั้ย - -"
3 ใน 4 ของชีวิต กุไม่ได้ขับรถในเมกานะ
สำคัญคือ อยากเก็บเอาไว้อ่านเอง
"ถ้าวันนึงกุอายุ 40 แล้วยังคงนั่งเขียนบล๊อกอยู่"

เพื่อนๆ กุเค้าไม่ได้แต่งงานกันทุกวันนะ
เรียกได้ว่า "ครั้งเดียวในชีิวิต" ก็ไม่ผิด
แล้วมันยังไง ที่กุจะอัพบล๊อกงานแต่งงานของเพื่อน แล้วลงรูปเยอะแยะ เนื้อหามากมาย
เพราะถ้าอายุ 40 ขึ้นมาแล้ว กุคงจำรายละเอียดไม่ได้ทั้งหมดว่า
"เมื่อเกือบ 20 ปีที่แล้ว ไปงานแต่งงานเพื่อน เราไปทำอะไรยังไงกันบ้าง"
"กุคงจำได้แต่ -ความสุข- ของเพื่อนที่สละโลดและตัวเอง"

เสียความรู้สึกจิงๆ กับเรื่องนี้
อยากอ่านก็อ่าน ไม่อยากอ่านก็กดปิดไปซะ
อยากคอมเมนท์ก็พิมพ์สิ ไม่อยากคอมเมนท์ก็ไม่ว่ากัน
"กุไม่ได้กราบตีนเมิงให้อ่าน/คอมเมนท์นะ"
(ไม่อยากใช้คำนี้เลยจิงๆ รู้สึกแรง แต่ความรู้สึกนี้คือ ขอเหอะ คงแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว)
เฮ้ย รัฐพร ถ้าเมิงมาอ่าน ไม่ใช่เมิงนะ!
เพราะกุรู้สึกว่าเหมือนกุพาดพิงเมิง แต่ไม่ใช่เมิงจิงๆ


แต่เหนือความเบื่อ และอารมณ์เสียความรู้สึก
ก็ยังดีใจ(เหมือนที่บอกไปในเอ็นทรี่ก่อน)ที่เพื่อนบอกว่า
น่าเขียนหนังสือนะ เก็บรายละเอียดเยอะๆ เนี่ย

อยากบอกเพื่อนว่า
"เราไม่มีความสามารถขนาดนั้นหรอก ถ้าเขียนแล้วคนที่ต้องมาคัดเกลาคงอ้วกไปหลายวัน ฮ่าๆๆ"
:D

ขอจบเรื่องนี้แค่นี้!


- เก็บเงิน และเก็บเงิน!!
คงไม่อยากได้ของอะไรแล้ว เออ ดีแล้วล่ะ อย่าอยากได้อะไรนักเลย
เปลืองเงินตัวเอง เก็บเงินไว้แอม

แผนการณ์ต่างๆ ยังคงรออยู่!


-ถึงแอ๊ว..
I felt good n better when i talked to you last night na.
I don't know if it's because we come from the same part of country or not but,
I do enjoy talking n chatting with you na ;)
Thanks for being AuPair/Blog Friend
I hope you would become my close Friend
if not, I do hope you would be one of my Best Friends.
Also, I hope to meet you in person once even here or wherever.


- ไม่รู้จะพิมพ์อะไรแล้ว
จบที่รูปที่ไปเที่ยวแล้วกัน
เอ็นทรี่หน้าๆ คงได้ลงรูปแบบเต็มที่





Untitled-1.jpg picture by amsk8ebola




Untitled-2.jpg picture by amsk8ebola




Untitled-3.jpg picture by amsk8ebola