ขับรถเมืองนอก บางทีก็ลุ้นดี (ลุ้นว่าจะเอาชีวิตรอดมั้ย - -")
posted on 10 Feb 2009 10:02 by amsk8ebola in all-is-life
.. ไม่รู้จะเริ่มว่าไงดี
ขับรถเมืองไทย อย่างมากก็ฝนตกหนักแบบมองไม่เห็นถนนหนทางต้องค่อยๆไป
เราเคยเจอแต่แบบนั้น ก็ไม่เคยไปบุกป่าฝ่าดง แล้วต้องขับรถเองนิหว่า ก็ต้องเจอแต่ถนนในเมืองนี่แหละ
มาอยู่นี่ขับรถต้องเจอหิมะอีก ก็ยังโอเคนะ ถ้าขับวันที่หิมะตกน้อย หรือไม่ตกเลย
แต่มันกองๆ อยู่กับพื้นและกำลังกลายร่างเป็นน้ำ/น้ำแข็ง
วันไหนสภาพอากาศแย่ สภาพถนนไม่ปลอดภัยในการขับรถ ไม่ว่าจะเพราะน้ำแข็งหรือหิมะ พายุหิมะกำลังจะมา ณ คืนนั้นๆ
โฮสต์พ่อจะรายงานทันทีว่า "เมิงไปไหนไม่ได้นะ อาทิตย์นี้ วันนี้ วันนั้น ติดอยู่บ้าน ฮ่าๆๆๆ" ขำกุอีก
แต่ทุกครั้งที่เห็นละว่า อะไรไม่ปกติไม่ว่าอากาศหรือถนน ก็ถามเค้าว่า ขับรถได้มั้ย
แต่เหตุการณ์วันนั้นมัน เฮ่อออ ยังกะละคร อะไรมันย่ำแย่สุมๆ กันอยู่ ...
..โฮสต์พ่อไปประชุมที่รัฐอื่นหลายวัน โฮสต์แม่บอกไว้ก่อนหน้านั้นแล้วว่าจะไปซื้อของกันวันนี้(วันจันทร์)
แต่ตอนบ่ายๆ เรียกมาบอกว่า เค้าไม่ค่อยสบาย ให้เราไปซื้อพวกของที่จำเป็นๆ มาไว้ก่อนได้มั้ยหลังเลิกงาน
สบายค่ะ แอมไปได้อยู่แล้ว แต่วันนั้นหิมะตกค่อนข้างหนักตั้งแต่บ่ายโมงแล้ว
แล้วไม่ต้องบอกเลยว่ามันตกหนักแบบนี้ ถ้าสัก 6 โมง หรือหนึ่งทุ่ม หรือหลังจากนั้น สภาพถนนจะเป็นยังไง
ถึงเวลาออก โฮสต์บอก "ระวังนะ หิมะตกเนี่ย" รู้แล้วค่ะว่าต้องระวัง มันตกหลายชั่วโมงแล้ว
เค้าก็ต้องบอกแหละ เพราะถ้าเป็นปกติโฮสต์พ่อไม่ให้ออกแน่นอน คือ ไม่มีทางเด็ดขาด!
เพราะสภาพมันแย่ประมานนึง ทั้งหิมะตกหนัก แล้วไหนจะหิมะที่กองอยู่พื้นอีก
คือ ไม่ว่าตอนไหนตอนหนึ่งของการขับรถกลับบ้านเนี่ย เมิงต้องติดแน่ๆ มาไม่ถึงบ้าน
แล้วก็เป็นจริงดังว่า..
ตอนขาไป เห็นแล้วว่า มีรถคันนึงเสียหลัก ไปอีกเลนนึง หน้างี้ซุกเข้าไปในกองหิมะ (จุดสีน้ำเงิน)
(กองหิมะที่เค้ากวาดออกจากถนนแล้วกองไว้ข้างทาง สูงสักเกือบเท่ากระโปรงหน้ารถได้นะ)
ใจก็คิด เมิงขับยังไงของเมิงวะ คนท้องถิ่นมั้ยเนี่ย ทำไมพลาดได้ขนาดนั้น
แต่ว่าไม่ได้เพราะเป็นทางที่ลาดลงเขาปุ๊บก็โค้งเลย ไม่ชะลอรถนี่คือไถลแบบนี้แหละ
พอถึงถนนใหญ่ ความรู้สึกแรกที่รู้สึกได้คือ "กลัว" ไม่รู้กลัวอะไรเหมือนกัน แต่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน
ถนนแย่แบบรู้สึกได้ หิมะตกหนักแบบมองถนนไม่เห็นแม้จะเปิดไฟสูง รถก็ไม่ค่อยมีทั้งที่มันเพิ่งหกโมงนิดๆ
ต้องขับช้าลงจากปกติครึ่งนึง ต้องปรับเบาะเพื่อนั่งให้หลังตรงๆ และมองเห็นระยะทางข้างหน้าได้มากขึ้น
ยังคง "กลัว" อยู่ กลัวจนกระทั่งไปถึงซุปเปอร์ที่ต้องซื้อของ
ขากลับไม่มีอะไรน่ากลัว จนกระทั่งเริ่มเข้าสู่ถนนของหมู่บ้านตัวเอง
ขับมาถึงโค้งแรก (เส้นสีน้ำเงิน) ประกอบกับเป็นเนินเหมือนขึ้นเขาด้วยเล็กน้อย (จะใช้คำว่าลาดขึ้นมันก็งงๆ ว่าใช้ถูกมั้ย - -")
ถึงโค้งนี้รู้ตัวเองเลยว่า "กูไม่ถึงบ้านแน่ๆ" เพราะฟังเสียงล้อแล้วรู้เลยว่า มันเริ่มทำอะไรกับหิมะแล้วสักอย่าง
คือตัวล้อมันก็มีหิมะติดอยู่แล้ว พอมาเจอ(เสียดสี)กับหิมะบนถนน มันก็กลายเป็นว่ายิ่งลื่นเข้าไปอีก เหยียบคันเร่งก็ยังอืด ผิดปกติ
ผ่านโค้งนั้นมา เจอโค้งที่สอง(ตามรูป) ช่วงโค้งนี้เป็นทางลาดลง (จุดสีเขียว) ลาดลงปุ๊บ ก็เป็นโค้งและเนินขึ้นเขา (จุดสีแดง)อยู่ในช่วงเดียวกัน
ตอนนั้นบอกกับตัวเองว่า
" ต้องขับเร็ว เพราะถ้าขับช้า จะขึ้นเนินข้างหน้าไม่ได้(จุดสีแดง) "
เพราะโค้งมันหักศอกนิดๆ พอถึงช่วงที่ลาดลงจากโค้งที่สอง ก็เร่งเครื่อง แล้วเริ่มหักพวงมาลัย หักนิดเดียว
แต่ปรากฏว่า ล้อปัด ด้วยความลื่นของหิมะ ปัดไปทางซ้ายและด้วยความที่เร่งความเร็ว รถมันก็ไปเร็ว
เห็นแล้วว่าจะชนต้นไม้ รีบๆๆๆ หมุนพวงมาลัยไปทางขวาด้วยความเร็ว หลายรอบ(เหมือนควงพวงมาลัยอ่ะ) เพราะกลัวชน
ไปด้านขวาปุ๊บ ก็ยังควบคุมรถกับพวงมาลัยไม่ได้ แล้วก็เห็นอีกว่า จะชนต้นไม้แล้ว
ก็รีบๆๆๆ หมุน(ควง)พวงมาลัยกลับด้านซ้าย
พอเห็นว่าตัวเองอยู่กลางถนนแล้ว(จุดสีแดงใหญ่) รถไม่หันหน้าไปทางไหนแล้วก็เบรกทันที
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็ว สามสี่วินาทีก็ว่าได้ ณ ตอนนั้นเข้าใจคำว่า เสี้ยววินาที มากๆ
แล้วลองเร่งเครื่องเพื่อขึ้นเนินให้ได้ ... ผลคือ
" รถไม่ไปแล้ว มีแต่ล้อปัดๆ แต่รถไม่ไปข้างหน้าแล้ว"
โอเค กูติดแล้วนะ ไปไม่ได้แล้ว ก็ต้องจอด วินาทีนั้น สั่น บ่นกับตัวเองอย่างเดียวว่า เอาแล้วไงแอม กูว่าแล้วเมิงติดแน่ๆ
ถนนค่อนข้างมืด แต่ข้างหน้าสัก 300 เมตร มีเสาไฟฟ้า (อันนี้ไม่กลัวเท่าไหร่ เพราะยังไงก็หมู่บ้านเรา)
ที่กลัวคือ
"จะทำยังไงวะ จะกลับบ้านยังไงวะ"
เพราะโฮสต์แม่ไม่ค่อยรับโทรศัพท์มือถือ โทรศัพท์บ้านก็ต้องลุ้นกันเอาว่าเค้าจะรับมั้ย
โทรเข้ามือถือ ก็ไม่รับจริงๆ
โทรเข้าบ้านทันที ปรากฏว่า รับ .. ณ ตอนนั้นรู้สึกโล่ง แต่เกรงใจโคดๆ
แล้วก็บอกเค้าว่า ติดอยู่ตรงนี้ๆ นะ เค้าก็เลยบอกว่า เด๋วเอาเด็กขึ้นรถแล้วออกมาหาแล้วกัน
ตั้งแต่ติดอยู่ตรงนั้นจนวางโทรศัพท์ไป รถผ่านไปสองคัน แต่ผ่านไปเลย ไม่มีการจอดถามว่า กูเป็นอะไรมั้ย
เค้าคงไม่เห็นมั้งว่า เราก็เปิดไฟกะพริบท้ายรถ หน้ารถอยู่
(ก็แอบคิดนิดนึงว่า เฮ้ย ฝรั่งนี่เค้าเป็นคนชอบช่วยเหลือคนไม่ใช่หรอวะ แต่ไม่เห็นมีใครมาเป็นห่วงกูเลยอ่ะ??)
ระหว่างที่รอโฮสต์ออกมารับ ก็มีรถคันนึงขับมา เค้าอยู่อีกเลนนึง (เป็นรถ 1 ใน 2 คันที่ขับผ่านแล้วเลยไปเลย)
เห็นแล้วว่าเป็นรถที่เค้าเอาไว้กวาดหิมะ ในใจคิด
เมิงจะจอดถามกูมั้ย ว่ากูเป็นอะไร ต้องการความช่วยเหลือมั้ย
เออออ แฮะ แล้วฝรั่งก็มีน้ำใจค่ะ
เค้าจอดแล้วถามว่า ต้องการความช่วยเหลือมั้ย
โหยยย ไม่มั้งคะ จอดอยู่กลางถนนเนี่ยค่ะ ก็บอกเค้าไปว่า กูติดค่ะ ขับขึ้นเขาไม่ได้
เค้าก็ถามว่ารถบ้านนี้ๆ รึป่าว แล้วเค้าก็ขับรถเค้าไปจอดข้างทาง แล้วขึ้นมาขับให้
เค้าถอยรถลงเนิน และโค้งไปหน่อย แล้วบอกอะไรสักอย่าง shot ๆ
เมิงสอนกูไปในตัวรึป่าววะ สงสัย - -"
โห แล้วเค้าก็ขับขึ้นมาได้ แต่ก็ดูไม่ค่อยมั่นใจนะเค้าเองอ่ะ แอมแอบเห็น 555
ขับมาส่งถึงบ้านแล้วเค้าก็ิวิ่งกลับไปเอารถ
ตอนอยู่ในรถ เค้าบอกว่า สงสัยเค้าต้องเดินกลับ 555 (เมิงต้องเดินกลับเมิงยังขำอีกหรอ 555)
ก็ถามว่าสก๊อต(โฮสต์ข้าพเจ้า)ไปไหน อยู่บ้านมั้ย .. คนแถวนี้รู้จักกันหมดแฮะ ฝรั่งนี่มันบทจะรู้จักก็รู้จักกันจัง บทจะไม่ทำความรู้จักกันก็ไม่ทำ
มาถึงบ้าน โฮสต์แม่เปิดประตูโรงรถมายืนยิ้ม โบกมือให้ พอเห็นหน้าถาม เป็นยังไงมั่ง
กูก็หัวเราะยิ้มๆ เท่านั้นแหละค่ะ ตลกตัวเอง ทั้งกลัวทั้งตื่นเต้น 55
พอเอาของเข้ามาเก็บในบ้านถามอีก Do you have fun? ป้าดดด ถามกูสนุกมั้ย
ก็ตอบไปว่า so muchhhhhh 555 เค้าเลยบอก นี่แหละสก๊อตถึงไม่อยากให้คุณขับรถเวลาหิมะตกเยอะๆ
จบค่ะ!
เหตุการณ์เกี่ยวกับรถนี่ เกิดไม่บ่อยนะ แต่เกิดทีนี่ มันรู้สึกแย่มากๆ
ครั้งก่อนเหมือนกัน โฮสต์พ่อไม่อยู่ เราก็อยู่กันสี่คน
ตอนเย็นแอมออกไปข้างนอก ซื้อข้าวของตามปกติ
พอจะกลับ อ่าว เห็นละ กูลืมปิดไฟหน้ารถ คิดในใจ หื้มมม แบตจะหมดป่าววะ เปิดไว้เป็นชั่วโมง
พอสตาร์ทรถปุ๊บ ไม่ติด.. แบตหมดจิงๆ แอมเอ้ยยย - -"
ทำไงอ่ะ โทรหาโฮสต์แม่ว่า รถสตาร์ทไม่ติดงี้ๆ นะ
อ่ะ เค้าก็บอกว่า ให้รอ เด๋วเอาเด็กขึ้นรถแล้วมารับ แล้วก็เหมือนเดิม เกรงใจโคดๆ
ทำไมต้องมาเกิดวันที่โฮสต์พ่อไม่อยู่ด้วยวะ เฮ่ออออ
ก็รอไปละ (เดินๆ ในร้านขายของแถวนั้นระหว่างรอ)ครึ่งชั่วโมง .. นานจังวะ
สักพักโทรศัพท์มาบอกว่า เนี่ย ติดอยู่ตรงนี้ๆ เพราะมีอุบัติเหตุข้างหน้า เค้าไม่ปล่อยรถ ตัวเค้าเองก็ทำไรไม่ได้
ได้ยินดังนั้น .. ไรกันวะ ตั้งนานไม่เห็นเกิดอุึบัติเหตุเนี่ย
โฮสต์เค้าก็เลยต้องกลับบ้านก่อน แล้วเด๋วจะออกมาใหม่
โอ้... รออีกรอบ
เปลี่ยนไปรอที่ร้านแรก ที่ลืมปิดไฟหน้ารถ เดินๆๆๆ เดินๆๆๆ และเดินๆๆๆ
เกือบ 45 นาที โทรไปถามว่า ตกลงคุณมาได้มั้ย เค้าก็เลยบอก โอเค เด๋วจะไปอีกรอบนึง
ถ้าถนนยังใช้ไม่ได้ ก็คงต้องไปอีกทาง ซึ่งไกลกว่าปกติ เกือบชั่วโมง
ได้ยินดังนั้น .. เศร้า ทำไมมันจะแย่อะไรขนาดนี้วะ T_T
ก็เลยออกจากร้าน ไปรอในรถ คือเมื่อยเดินแล้ว ขี้เกียดเดิน เดินเป็นชั่วโมง
ยอมนั่งหนาวรอในรถ ก็นั่งไปหนาวไป หายใจทีควันก็ออกมาที ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้
โค้ทที่มันกันหนาวได้ก็ไม่ได้เอามา ถุงมือก็ไม่ได้เอามา ผ้าพันคอก็ไม่ได้เอามา
คือไม่มีอะไรติดตัวมาเลย ให้มันได้อย่างงี้สิ
นั่งรถในรถครึ่งชั่วโมง .. ขออีกทีเหอะ เพราะคิดตลอดระหว่างที่รอตั้งแต่แรก
ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้วะ
ในที่สุดโฮสต์ก็มาถึง (มองดูรถกะบะทุกคันที่วิ่งผ่านไปผ่านมาว่าใช่รถโฮสต์กูมั้ยน้อออ)
จอดรถทิ้งไว้ พรุ่งนี้โฮสต์พ่อกับแม่จะมาชาร์ตแบตแล้วขับกลับบ้าน
ขอโทษเค้าใหญ่ บอก sorry ไปหลายรอบ
เค้าบอกไม่เป็นไร เกิดบ่อยแบบนี้ เค้าเองนี่ชอบลืมกุญแจไว้ในรถประจำ 555 (เมิงจะขำไปไหนคะ รถหายนะคะ)
โฮสต์พ่อเคยพาไปขับรถ ทั้งบนหิมะ ทั้งบนหิมะที่กำลังจะกลายเป็นน้ำแข็งหลายครั้ง
เพื่อให้ได้รู้ว่า ขับไปแล้วเจอแบบนี้จะเกิดอะไรขึ้น พาไปเจอสถานการณ์จิง ประมาณนั้น
ไปกับเค้าก็ทั้งติดบนหิมะ เพราะจะขึ้นเนินนี่แหละ เค้าก็ขำ แล้วบอก แบบนี้ต้องระวังถ้าข้างหลังเป็นภูเขา เพราะเด๋วรถไหล่ตกเขาได้
วันนั้นก็เบรคไม่อยู่เพราะดันไปเบรคบนน้ำแข็ง ก็ไถลไปอยู่เกือบกลางสามแยกนู่น เค้าก็ตบไหล่แล้วขำ แล้วบอกว่าต้องทำยังไง
เมิงจะขำกูไปไหนคะ กูกัวจะแย่
ไปกับโฮสต์แม่วันนั้น ก็ให้ไปไอ่ทางที่โฮสต์พ่อเค้าห้ามไปเวลาหิมะลงเยอะๆ
แล้วเป็นไงคะ ติดเหมือนเดิม เป็นโค้งชันมาก ขึ้นเขาด้วย พอเห็นว่าไปไม่ได้แล้ว ก็ต้องถอยหลังลงมา
แอมก็ถอยลงกองหิมะไป กองไม่เล็กด้วย สูงเท่าล้อรถได้ พอจะออกจากตรงนั้นก็ออกไม่ได้
เหมือนรถที่ติดหล่ม ที่ยิ่งเร่งก็ยิ่งจม แบบนั้นแหละ
โฮสต์เค้าก็เลยต้องมาขับ 555 เมิงพากูมาทางนี้ทำไมล่ะคะ
เค้าก็ขำๆ บอกว่า ชั้นเห็นละว่าคุณขับยังไง เหอๆ .. อายเค้าจิงๆแอม
วันต่อมาโฮสต์พ่อบอก เนี่ย บ๊อบบี้เนี่ยพาคุณไปทางนั้นนี่ เหมือนไม่เชื่อที่ชั้นบอกไว้เลยนะ 555
พวกเมิงนี่ขำกันดีจิงๆ ค่ะ love you guys so much when i see that smily face n' your laughing ;)
ยังไม่เคยโดนตำรวจไล่เลย อยากรู้เหมือนกันนะว่า อารมณ์ ณ เวลานั้นจะเป็นยังไง
แต่ขอแบบ ไล่มาแล้ว พอคุยกันแล้ว ไม่เอาเรื่อง แล้วปล่อยไป เหมือนพี่ออแพร์คนเก่าอ่ะ ขอแบบนั้นนะ
ไม่เอาแบบคุยแล้ว ยังไงกูก็ผิดนะ โดนจับ โดนอะไรแบบนั้น อย่า! ฮ่าๆๆ
เพื่อนที่เคยโดนตำรวจไล่ บอกว่า
ถ้าโดนให้ทำหน้าตาหน้าสงสาร และบีบน้ำตาเข้าไป มันทำได้ผลมาแล้ว
เออแฮะ ตำรวจเมืองนอกก็แพ้น้ำตาสาววุ้ย
วันก่อนไป walmart
ตอนขับรถออกมาจากทางแยก ปกติทางเราต้องจอดให้รถที่อยู่เลนตรงข้ามที่จะเลี้ยวมาทางเราไปก่อน
แต่เราตามคันหน้าไป คือเราไม่จอด คันหน้าน่ะมันจอดนะ แล้วมันก็ออก
เราเห็นว่า ไอ่รถเลนตรงข้ามมันยังจอดอยู่ก็เลยตามคันนั้นไป
ที่ไหนได้ พอกูออกปุ๊บ เมิงออกตามกูเลยค่ะ เลนตรงข้าม
แล้วต่างคนต่างก็ไม่ยอม มันก็จะมา เราก็จะไป
วินาทีนั้น ก็ต้องเปลี่ยนใจกระทันหัน จากที่จะไปจอดกลางทางเพื่อรอไฟแดง
ก็ต้องเปลี่ยนเป็นไปเลนขวาแทน
แล้วมันก็บีบแตรใส่ เลยมองกระจกหลัง เห็นหน้าเค้า
วัยรุ่นหนุ่ม อ้าปากกว้างๆ แสดงให้เห็นว่า
กูโมโหเมิงนะแอมที่เมิงขับรถแบบนี้
(ก็เราผิดเต็มๆ เลยนิหว่า คนมันก็ต้องโมโหดิ เกิดอะไรขึ้น ก็รับไปเต็มๆ ค่ะ)
แล้วมันก็บีบแตรใส่ เลยมองกระจกหลัง เห็นหน้าเค้า
วัยรุ่นหนุ่ม อ้าปากกว้างๆ แสดงให้เห็นว่า
กูโมโหเมิงนะแอมที่เมิงขับรถแบบนี้
(ก็เราผิดเต็มๆ เลยนิหว่า คนมันก็ต้องโมโหดิ เกิดอะไรขึ้น ก็รับไปเต็มๆ ค่ะ)
ไม่รู้ด่าว่าอะไร แต่คิดว่ามันคงด่าว่า F*ck
ฮ่าๆๆๆๆๆ อ้าปากกว้างแบบนั้น ก็น่าจะด่าแบบนี้ แต่ก็ไม่แน่อาจจะด่าคำอื่น
แล้วมันก็เร่งเครื่องแซงไป เปิดกระจกมานะ แต่ไม่เห็นโผล่หน้่ามาด่าวะ เออ แปลก ทีเมื่อกี้ทำเป็นเชียะ
เฮ้ย หรือมันแค่หาววะ 555 อาจจะใช่ก็ได้
โดนบีบแตรใส่แค่ 3 ครั้ง ตั้งแต่ขับรถที่นี่
ทุกครั้งที่โดนบีบแตรใส่ รู้สึกอย่างเดียวเลยคืือ
"ป๊อด"
มากกกกกกกกกกกกกกกกก
กูไปทำไรผิดหรอคะ ถึงแม้บางครั้งจะรู้ว่าผิดนะ
แต่บางทีกูก็ไม่ผิดนะคะ แล้วเมิงบีบทำไมอ่ะ
จบแล้วกันเรื่องการขับรถ(ในหิมะ)เมืองนอก ประสบการณ์ของชีวิตแล้วกัน
มาอัพเรื่องทั่วไปกันสักหน่อย
ปลายเดือนมกรา ส่งของกลับบ้าน ไหนๆ ก็จะวาเลนไทน์แล้ว แล้วก็วันเกิดแม่ด้วยสิ้นเดือน
ก็เลยส่งการ์ดไปให้ด้วย ช๊อบชอบ การ์ด 2 อันนี้
การ์ดวันเกิดแม่ ฮาดี ชอบ 555
ถ้าใครจำได้ วันแม่ปีที่แล้ว แอมเอาการ์ดรูปอะไรให้แม่นะ ฮ่าๆๆๆ ใครบอกจำไม่ได้ว่า ห่าม มาก 555
แล้วก็ใส่การ์ดวันวาเลนไทน์ให้พ่อกับแม่ไปด้วย
เขียนไปก็น้ำตาจะเล็ดไป .. ไม่เคยเขียนอะไรแบบนี้ให้อ่ะ จะเขียนอะไรก็ไม่กล้าเขียน กลัวตัวเองร้องไห้
ก็เขียนจดหมายที่แนบไปด้วยกัน สามหน้าเล็กๆ น้ำตายังจะไหลเลยอ่ะ เลยไม่กล้าเขียนอะไรซึ้งๆเลย
อันนี้การ์ดวันเกิดแม่ ฮิ้ววว
อันนี้การ์ดวันวาเลนไทน์ ชอบ สีแดงดี ผีเสื้อน่ารัก
ด้านในเขียนแบบนี้ (อายเหมือนกันนะเนี่ย อายตัวเอง อายพ่อกับแม่ด้วย ไม่เคยเขียนแบบนี้ให้)
ที่สุดแล้วก็ซื้อกล้องใหม่
ที่สุดแล้วก็เลือก Nikon D80
ถ้าไม่ซื้อก็จะลังเลอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ จนเครียด - -"
ก็ถ่ายไปเรื่อยๆ ศึกษาไปเรื่อยๆ
เออ เริ่มชอบ manual mode ละ มันส์ดี ปรับไปเรื่อย ไม่รู้อะไรเป็นไง
ถ่ายเด็ก ถ่ายบ้าน ถ่ายแถวบ้าน
วันนั้นไปซื้อของแถวที่ไปประจำ พกกล้องไปด้วย
เห็นแสงมันสวยดี ก็เลยชักมาสัก 5 6 7 8 9 ภาพ ให้ได้ลองแสงดู
เลือกมา 3 รูปที่ชอบละกัน :)
เดี๋ยววันพุธนี้ ไปฟอริด้ากับโฮสต์
โฮสต์แม่เค้าหนีหนาว หนาวมากไปหน่อย
แต่กระนั้นก็เหอะ เช็คอากาศที่เมืองที่จะไปแล้ว ไม่ได้รู้สึกว่าอุ่นเท่าไหร่
พยากรณ์บอกว่า น่าจะประมาณ 15C ขึ้นไป แต่ไม่เกิน 20C
แถมมีฝนบ้าง เมฆบ้าง โห 6 วันนั้น ไม่มีวันไหนบอก Sunny สักวัน น่าดีใจมั้ยนิ
เค้าเคยบ่นกับลูกว่า บอกให้พ่อซื้อบ้านที่แคลิฟอร์เนียสิ เราจะได้ไปอยู่นั่นกันตอนหน้าหนาว
555 ซื้อสิคะ อยากไปโซนนู้นเหมือนกัน
ที่จริงเค้าสองคนก็ย้ายมาจากแคลิฟอร์เนียนั่นแหละ เมื่อก่อนก็มีบ้านที่นั่นนะ ถ้าจำไม่ผิด
พอย้ายมานี่ก็ขายไป ขายทำไมคะ ไม่เก็บไว้เป็นบ้านตากอากาศคะ T_T
เพราะเห็นรูปจากคอมของย่าแล้ว อยากไปเลยอ่ะ
เบื่อหนาวเหมือนกันนะ ทั้งที่ตอนนี้มันก็อุ่นขึ้นมาหน่อยแล้ว
วันอาทิตย์ โฮสต์พ่อก็เลยมาเคาะประตูห้องแล้วเข้ามาบอกว่า
.. เขียนการ์ดให้บ๊อบบี้กัน ..
เราบอกเนื่องในโอกาสอะไร
เค้าบอก
ที่บ๊อบบี้ัจัดการเรื่องวาเคชั่นครั้งนี้อ่ะ คุณจะเขียนหรือแค่เซนต์เฉยๆอ่ะ
เขียนสิคะ เซนต์เฉยๆ ได้ไง แต่ก็เขียนไปไม่เยอะ สั้นๆ ว่า
Thank you! :)
for making this vacation and
taking me away from COLD!
Am
แล้วพ่อเค้าก็ให้ไอ่ตัวเล็กอ่ะ วิ่งเอาไปให้แม่ที่ห้องทำงาน
บอกแม่ว่า มีเมล์มาถึง 55 โคดน่ารักอ่ะ ทั้งพ่อทั้งลูก
แม่ก็คงรู้แหละว่าการ์ด ก็ถามลูกว่า ของแ่ม่หรอ อยู่สองสามรอบ
ไอ่ตัวเล็กบอกอยู่นั่นแหละ
yea mommy. it's yours.
ฮ่าๆๆ น่ารัก
อัพยาวเป็นประวัติการณ์อีกครั้ง
แต่ครั้งนี้รูปน้อย เน้นเรื่องราว
มีเพื่อนสนิทบอกว่า แอมน่าเขียนหนังสือนะ
เก็บรายละเอียดดี..
ปลื้มเหมือนกันนะ เพื่อนบอกแบบนี้
แต่บางคนบอก เก็บทุกรายละเอียดเลยนะ คือ ประชดไงว่า เมิงจะเก็บอะไรละเอียดขนาดนั้น
เอ่า ทำไมอ่ะ เอ้ออออ ผิดหรอคะ ฮิ้วววว
ตอนนี้ยังคงฟัง PlayRadioPlay อยู่ไม่ขาดหาย
ฟังจนอ้วกแตก บอกใครก็บอกแบบเนี้ยะ
กุฟังวงนี้กี่รอบแล้วไม่รู้ ฟังจนอ้วกแตกแล้ว
บอกแล้วว่าชอบ แม้มันจะเปลี่ยนไปมากกกกกกจากแนวที่ชอบก็เหอะ ฮ่าๆๆ
ฮ่าๆๆๆๆๆ อ้าปากกว้างแบบนั้น ก็น่าจะด่าแบบนี้ แต่ก็ไม่แน่อาจจะด่าคำอื่น
แล้วมันก็เร่งเครื่องแซงไป เปิดกระจกมานะ แต่ไม่เห็นโผล่หน้่ามาด่าวะ เออ แปลก ทีเมื่อกี้ทำเป็นเชียะ
เฮ้ย หรือมันแค่หาววะ 555 อาจจะใช่ก็ได้
โดนบีบแตรใส่แค่ 3 ครั้ง ตั้งแต่ขับรถที่นี่
ทุกครั้งที่โดนบีบแตรใส่ รู้สึกอย่างเดียวเลยคืือ
"ป๊อด"
มากกกกกกกกกกกกกกกกก
กูไปทำไรผิดหรอคะ ถึงแม้บางครั้งจะรู้ว่าผิดนะ
แต่บางทีกูก็ไม่ผิดนะคะ แล้วเมิงบีบทำไมอ่ะ
จบแล้วกันเรื่องการขับรถ(ในหิมะ)เมืองนอก ประสบการณ์ของชีวิตแล้วกัน
มาอัพเรื่องทั่วไปกันสักหน่อย
ปลายเดือนมกรา ส่งของกลับบ้าน ไหนๆ ก็จะวาเลนไทน์แล้ว แล้วก็วันเกิดแม่ด้วยสิ้นเดือน
ก็เลยส่งการ์ดไปให้ด้วย ช๊อบชอบ การ์ด 2 อันนี้
การ์ดวันเกิดแม่ ฮาดี ชอบ 555
ถ้าใครจำได้ วันแม่ปีที่แล้ว แอมเอาการ์ดรูปอะไรให้แม่นะ ฮ่าๆๆๆ ใครบอกจำไม่ได้ว่า ห่าม มาก 555
แล้วก็ใส่การ์ดวันวาเลนไทน์ให้พ่อกับแม่ไปด้วย
เขียนไปก็น้ำตาจะเล็ดไป .. ไม่เคยเขียนอะไรแบบนี้ให้อ่ะ จะเขียนอะไรก็ไม่กล้าเขียน กลัวตัวเองร้องไห้
ก็เขียนจดหมายที่แนบไปด้วยกัน สามหน้าเล็กๆ น้ำตายังจะไหลเลยอ่ะ เลยไม่กล้าเขียนอะไรซึ้งๆเลย
อันนี้การ์ดวันเกิดแม่ ฮิ้ววว
อันนี้การ์ดวันวาเลนไทน์ ชอบ สีแดงดี ผีเสื้อน่ารัก
ด้านในเขียนแบบนี้ (อายเหมือนกันนะเนี่ย อายตัวเอง อายพ่อกับแม่ด้วย ไม่เคยเขียนแบบนี้ให้)
ที่สุดแล้วก็ซื้อกล้องใหม่
ที่สุดแล้วก็เลือก Nikon D80
ถ้าไม่ซื้อก็จะลังเลอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ จนเครียด - -"
ก็ถ่ายไปเรื่อยๆ ศึกษาไปเรื่อยๆ
เออ เริ่มชอบ manual mode ละ มันส์ดี ปรับไปเรื่อย ไม่รู้อะไรเป็นไง
ถ่ายเด็ก ถ่ายบ้าน ถ่ายแถวบ้าน
วันนั้นไปซื้อของแถวที่ไปประจำ พกกล้องไปด้วย
เห็นแสงมันสวยดี ก็เลยชักมาสัก 5 6 7 8 9 ภาพ ให้ได้ลองแสงดู
เลือกมา 3 รูปที่ชอบละกัน :)
เดี๋ยววันพุธนี้ ไปฟอริด้ากับโฮสต์
โฮสต์แม่เค้าหนีหนาว หนาวมากไปหน่อย
แต่กระนั้นก็เหอะ เช็คอากาศที่เมืองที่จะไปแล้ว ไม่ได้รู้สึกว่าอุ่นเท่าไหร่
พยากรณ์บอกว่า น่าจะประมาณ 15C ขึ้นไป แต่ไม่เกิน 20C
แถมมีฝนบ้าง เมฆบ้าง โห 6 วันนั้น ไม่มีวันไหนบอก Sunny สักวัน น่าดีใจมั้ยนิ
เค้าเคยบ่นกับลูกว่า บอกให้พ่อซื้อบ้านที่แคลิฟอร์เนียสิ เราจะได้ไปอยู่นั่นกันตอนหน้าหนาว
555 ซื้อสิคะ อยากไปโซนนู้นเหมือนกัน
ที่จริงเค้าสองคนก็ย้ายมาจากแคลิฟอร์เนียนั่นแหละ เมื่อก่อนก็มีบ้านที่นั่นนะ ถ้าจำไม่ผิด
พอย้ายมานี่ก็ขายไป ขายทำไมคะ ไม่เก็บไว้เป็นบ้านตากอากาศคะ T_T
เพราะเห็นรูปจากคอมของย่าแล้ว อยากไปเลยอ่ะ
เบื่อหนาวเหมือนกันนะ ทั้งที่ตอนนี้มันก็อุ่นขึ้นมาหน่อยแล้ว
วันอาทิตย์ โฮสต์พ่อก็เลยมาเคาะประตูห้องแล้วเข้ามาบอกว่า
.. เขียนการ์ดให้บ๊อบบี้กัน ..
เราบอกเนื่องในโอกาสอะไร
เค้าบอก
ที่บ๊อบบี้ัจัดการเรื่องวาเคชั่นครั้งนี้อ่ะ คุณจะเขียนหรือแค่เซนต์เฉยๆอ่ะ
เขียนสิคะ เซนต์เฉยๆ ได้ไง แต่ก็เขียนไปไม่เยอะ สั้นๆ ว่า
Thank you! :)
for making this vacation and
taking me away from COLD!
Am
แล้วพ่อเค้าก็ให้ไอ่ตัวเล็กอ่ะ วิ่งเอาไปให้แม่ที่ห้องทำงาน
บอกแม่ว่า มีเมล์มาถึง 55 โคดน่ารักอ่ะ ทั้งพ่อทั้งลูก
แม่ก็คงรู้แหละว่าการ์ด ก็ถามลูกว่า ของแ่ม่หรอ อยู่สองสามรอบ
ไอ่ตัวเล็กบอกอยู่นั่นแหละ
yea mommy. it's yours.
ฮ่าๆๆ น่ารัก
อัพยาวเป็นประวัติการณ์อีกครั้ง
แต่ครั้งนี้รูปน้อย เน้นเรื่องราว
มีเพื่อนสนิทบอกว่า แอมน่าเขียนหนังสือนะ
เก็บรายละเอียดดี..
ปลื้มเหมือนกันนะ เพื่อนบอกแบบนี้
แต่บางคนบอก เก็บทุกรายละเอียดเลยนะ คือ ประชดไงว่า เมิงจะเก็บอะไรละเอียดขนาดนั้น
เอ่า ทำไมอ่ะ เอ้ออออ ผิดหรอคะ ฮิ้วววว
ตอนนี้ยังคงฟัง PlayRadioPlay อยู่ไม่ขาดหาย
ฟังจนอ้วกแตก บอกใครก็บอกแบบเนี้ยะ
กุฟังวงนี้กี่รอบแล้วไม่รู้ ฟังจนอ้วกแตกแล้ว
บอกแล้วว่าชอบ แม้มันจะเปลี่ยนไปมากกกกกกจากแนวที่ชอบก็เหอะ ฮ่าๆๆ
Dan: "do you enjoy my music, Am?"
Am: "Of course man! I do love n' enjoy it. Actually,
I have to thank Greg a lot.
I knew your music from his profile page ;D"
Am: "Of course man! I do love n' enjoy it. Actually,
I have to thank Greg a lot.
I knew your music from his profile page ;D"
ไปแล้ว เยอะมามากพอแล้ว พร่ำเพร้อเหลือหลาย 
อ้อ! ฝากถึงแอ๊ว คนนี้แหละ นักร้องวงที่เราชอบ ที่บอกว่า เค้าเกิดทีเท็กซัสอ่ะ รอเราเก็บเงินก่อนนะแอ๊ว แล้วไปเที่ยวหา ฮิ้วววววววว จะพยายามเลือกวันที่เค้าแสดงคอนเสิร์ตที่เท็สซัสนะ ฮ่าๆ
อ้อ! ฝากถึงแอ๊ว คนนี้แหละ นักร้องวงที่เราชอบ ที่บอกว่า เค้าเกิดทีเท็กซัสอ่ะ รอเราเก็บเงินก่อนนะแอ๊ว แล้วไปเที่ยวหา ฮิ้วววววววว จะพยายามเลือกวันที่เค้าแสดงคอนเสิร์ตที่เท็สซัสนะ ฮ่าๆ
มีแต่ติดม็อบ...
ปล. การ์ดวันเกิดแม่ ทำร้ายจิตใจมาก
#1 By WhiteMapleS on 2009-02-10 10:16