B-L-o-G ของ Am

กราบเรียนก่อนชม
1. เป็นการออกเดินทางครั้งล่าสุด หลังจาก รับปริญญา กพ. ที่ผ่านมา
2. 22 พค. เย็น ขึ้นรถไป เชียงราย
    23 พค. ค่ำๆ ขึ้นรถไป ลำปาง (พร้อมเพื่อนสาวอีก 4 หน่อ)
    24 - 25(เช้า) พค. แอ่นแล๊ด + ร่วมงานแต่งงานเพื่อนที่ ลำปาง
    25 พค. บ่ายๆ เย็นๆ เชียงใหม่
3. 22 - 23 พค. ไม่มีรูปใดๆ เกิดขึ้นเลย
4. รูปเยอะมากกกกกกกกก (เป็นประวัติการณ์ตั้งแต่ทำบล๊อกมา)
    ถือว่าอ่านกันชิลๆ พากันท่องโลกแบบสนุกสนานไป
    แต่หากคุนไม่แน่ใจที่จะอ่านหรือไม่อยากเสียเวลา
    ขอความกรุณา
    ชี้ลูกศร(ที่มาจากเมาส์ของคุน)ไปที่มุมขวาบนหน้าจอของคุนได้เลยค่ะ
    แล้วคลิกที่กากบาท ปิดหน้านี้โลด...
5. สมกับที่ใครคนสองคนถามว่า entry ก่อนมีรูปเดียวจิงหรอ 
    (ก็ลงเท่านั้นจะมีสักแค่ไหนวะ 55555)
6. เพื่อให้โหลดกันอย่างเฮฮาปาจิงโกะ
7. อัพรูปอยู่ 3 วัน เตรียมเนื้อหาบล๊อกอีก 2 วัน (ทุ่มเทจิงๆ)
8. ตัวหนังสือบางรูป อาจจะเบลอ (ถึงขั้นมาก นั่นเป็นบทเรียนจาก photoscape)
    และ รูปไม่ได้เป็นการลงรูปเดี่ยวแถวตอนลึกอย่างที่เคยเป็น 
    มันไม่ได้อารมณ์เจ้าของบล๊อก ^^"
9. อยากแก้รูปใหม่ แต่ขอเถอะ สักครั้งสองครั้ง ดูกันแบบเน่าๆ 
10. เตรียมตัวพร้อมแล้วก็ ขึ้นรถไปพร้อมกัน!






24 พค. เช้า  งานแต่งงานจัดขึ้นที่บริเวณบ้านเจ้าสาว(ที่หลับที่นอนของพวกเรา) และเรือนหอ

แต่ก่อนงานเริ่ม ก็ถ่ายรูปเล่นๆ เก็บๆ ไป



 โดยเพื่อนรัฐพร

 เรือนหอ


ถึงเวลา ก็เริ่มพิธี เจ้าบ่าวยกขันหมาก โห่ฮิ้ววววววววววววววว




ก่อนหน้านั้นล่ะ เจ้าสาวอยู่ไหน???

 

ท่าอื่นก็มี รินระวีสามารถจัดให้ได้ - -"


สายๆ เพื่อนจาก กทม. มาสมทบอีก 6 (รวม 13 คน)




บรรยากาศบนเรือนหอหลังเสร็จพิธี ก็ม่วนใจ๋ (เพื่อนขึ้นไปจัดแจง)





 ดมหน่อย หอมก่ แฟนเฮา ^^


จากนั้น บ่าวสาว ก็ลงมา ทำนู่นนี่นั่นเยอะแยะมากมาย
พอว่างแล้ว เราผองเพื่อนก็ชักภาพ(กันยกใหญ่)







เสร็จพิธีเช้า พวกเราก็ว่าง จึงลงมือสุมหัวว่า จะไปแรด - -" ไม่ใช่ ไปแอ่วไหนดี ... ??
ถกเถียงกันพักใหญ่ น้ำตกแจ้ซ้อน เป็นที่คาดหมายว่าจะไป แต่หลายเสียง(ของเจ้าบ้าน)
บอกว่า ไกลบ้าง ใกล้บ้าง .. แล้วพวกกูจะเชื่อใครดีคะ
สรุปคือ งั้นไป หนองกระทิง กัน (ว่ากันว่าใกล้กว่า)
ว่าแล้วก็ ออกเดินทาง ....... ไปหนองกระทิง
(แต่ใจทุกคนนั้นไซร้ อยากไปน้ำตกแจ้ซ้อนมากกว่า)


งานนี้เราได้ผู้นำรถออกเดินทาง ที่โคดจะใจดี (ไม่เคยเจอจิงๆ)



พี่อุ๋ย มือขับใจดี ไม่รุ้จะใจดีไปไหนเหมือนกัน ดีมากๆ ไร้คำบรรยายละที่ติเลย
อยากไปไหนบอกพี่ พี่พร้อมนำน้องไป ดึกแค่ไหน พี่ก็สามารถ(นอนรอในรถได้)
สุดยอดที่สุดแล้วพี่อุ๋ยเนี่ย ที่สำคัญพูดเพราะ ใจเย็นและใจดี อิอิ ชอบ

แอมขอนั่งหน้ากะเพื่อนอีกคน อยากเห็นทางตอนขับรถ และได้เก็บบรรยกาศด้วย
ระหว่างทางไปหนองกระทิงกันนั้น พี่อุ๋ยก็เปรยตลอดว่า
"เปลี่ยนใจไปแจ้ซ้อนมั้ย ไปก็บอกได้นะ"
ด้วยพวกเราเกรงใจว่ามันไกลมาก ก็บอกไม่เปนไรๆ (แต่ใจนั้นไซร้ ไค่ไปขะหนาด55)
ก่อนถึงหนองกระทิงก็มีป้ายบอกไปแจ้ซ้อน พี่อุ๋ยว่า นี่ไง ไปป่าว - -" รบเร้าๆ กระตุกต่อมมาก
ถึงหนอกงกระทิงแล้ว ... เกิดการสุมหัวอีกครั้ง
"เฮ้ย ไม่ได้อารมณ์ว่ะ แบบนั่งกินนั่งเล่น ไม่ได้อารมณ์"
เสียงจากสวรรค์ดังขึ้นอีกครั้ง
"ไปแจ้ซ้อนมั้ยล่ะครับ" ....
เอ่อออ ซุบซิบๆๆๆๆ ไปดีมั้ย-เกรงใจนะ-เออนั่นดิ-แต่อยากไปนะ-555
"ตกลงไปแจ้ซ้อนค่ะ" ......... ไม่เกรงใจแล้วหรอ เหอๆ



ที่หนองกระทิง ลงจากรถแล้วปะกับรถไอศกรีม..
ก็เลยได้ อมๆ ดูดๆ เลียๆ กัดๆ กันถ้วนหน้า
(กินไอติมใช่มั้ยนั่น? 555)


ระยะทางจะว่าไกลก็ไกล ใกล้ก็ไม่เชิงนะ ... 60 กิโลเห็นจะได้ จำหลักกิโลไม่ได้ละ - -"
ก็ปายยยย ไปๆๆๆๆ ขับรถไปเรื่อยๆ แรกๆ ก็ฮิ้วโห่ฮา กันดี สักพักก็เงียบละ
นอนนนนนนนนนนนนนน กันหมด แอมไม่อยากนอน ยังอยากดูทางไปเรื่อยๆ เหอๆ



ระหว่างทาง ฝนก็ตกเป็นระยะๆ หนักบ้าง เบาบ้าง
จนเป็นกังวลว่า แล้วเราไปฝนตก จะทำไงดีวะ ไปน้ำตกแล้วเจอฝนเนี่ย เซงนะ

ชั่วโมงกว่าๆ เห็นจะได้ ก็มาถึงที่หมาย
เสียค่าเข้าอุทยาน คนละ.. เท่าไหร่วะ เปนคนเห็นป้ายราคา และออกตังค์ไปก่อน ยังลืม
จำได้แต่ค่ารถ 30 บาท แต่สิริรวมแล้ว
14 คนจ่ายไป 430 รวมค่ารถไปด้วย(มั้งนะไม่เกินนี้ กูนิบ่ะเฮ้ย)
(อันนี้คือเค้าลดราคาให้ เค้าคงขี้เกียดบวกเศษๆ)


"พี่อุ๋ยจอดแปบนึงค่ะ จะถ่ายรูปหน่อย" ก็ถ่ายจากในรถนั่นแหละ เบี้ยวเลย เหอๆ

จากนั้นก็เดินเท้าเข้าสู่น้ำตกแจ้ซ้อนอย่างเป็นทางการ









สูงนะ แต่ละชั้น กว่าจะไปถึงชั้นที่ 3 ได้เนี่ย
เรียกได้ว่า ถ้า "แก่" แล้วอย่ามานะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

น้ำตกแต่ละชั้น มีหน้าตาเยี่ยงนี้แล








ก็แอบถ่ายเค้าชักภาพให้กันและกัน เหอๆ



 

คือ ใครบอกมึงคะไอ่ใหม่ ว่า 6 โมงเย็นแล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตอนกลับก็แวะนั่งๆ กันหน่อย เพราะตอนเข้าไปฝนลง เปียกๆ นั่งไม่ได้ แต่ตอนนี้แห้งแล้ว





แล้วก็บอกลาน้ำตกแจ้ซ้อนกัน ระหว่างทางนั้น....





ออกจากน้ำตก ก็มานั่งที่เป็นเหมือนอุทยาน
หาอะไรใส่ปากให้ท้องอิ่มกัน จะมีอะไรไปได้นอกจาก
ข้าวเหนียว - ส้มตำ - ไก่ย่าง - โค้ก - และที่ขาดไม่ได้
"เหล้า-โซดา-น้ำแข็ง"  ที่ช่วยกันหิ้วมาจากงานแต่งเมื่อกี้ไง ..ทำไปด๊ายยย

กินเสร็จก่อนกลับ ขอสักหน่อย กาญหทวยตั้งกล้อง



(แอมล่ะ?... อ่อ ถือกล้องตัวเองอยู่หลัง canon 400D ตัวนี้ไง เหอๆ)

แล้วก็ถึงเวลากลับ เพื่อไปเตรียมตัวไปงานเลี้ยงกลางคืน
ถึงบ้านเจ้าสาวไม่มีใครเค้าอยู่รอแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ
พวกเราช้าขนาดที่เจ้าสาวต้องโทรมาตามว่า แขกมาจะครบแล้วนะ (ฮ่าๆๆๆ ขอขำอีกสักที)
เอาเหอะ ยังไงก็ไปทัน อิอิ



 ชุดเจ้าสาวสวยอ่ะ ชอบมากๆ เรียบดี

 ชักภาพคู่ งามงดมาก ^^

แล้วมาดูว่าเค้าสวีตกันพอหรือยัง

 

แม๋ ชอตนี้ไม่ได้เห็น เพราะเป็นภาพจากกล้องพี่ของเจ้าสาว แต่ก็ขอยนะ อิอิ

งานคืนนั้น ก็ม่วนซื่นดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆ ที่สำคัญ แอร์เย็นมากด้วย - -"
เย็นจิงๆ นะ ผมปลิวไปปลิวมาเลย แม๊ เย็นจิงๆ

หลังจากงานเลี้ยงนี้ เราก็ไปต่อกันที่สถานบันเทิงนามว่า "มดยิ้ม"
(โดยไม่ลืมหิ้วเครื่องดื่มมึนเมามาอีก 2 ขวด เหอๆ)
ซึ่งพิมพ์พร เป็นบุคคลเดียวใน 13 คนที่ไม่ได้พกบัตรประชาชนไป

ผองเพื่อนช่วยกันปะเล้าปะโลมคนที่ยืนตรวจบัตร แต่หาได้ผลไม่
"เข้าไม่ได้คับ ไม่ได้จิงๆ"
เมื่อคนนึงเข้าไม่ได้ อีก 12 คนที่เหลือจึงบอกว่า "งั้นก็ไม่เข้า"
แต่ก็รู้ ยังไงพวกเมิงก็อยากใช่มั้ยล่ะ ฮ่าๆ
"พวกมึงไปเหอะ กูไม่เข้าก็ได้ เด่วไปนอนรอในรถได้ กูไม่ได้ซีเรียสนะ"
คือไม่อยากให้เพื่อนต้องหมดสนุกเพราะตัวเองไง
"แค่คนเดียวเอง ไม่ได้หรอ" (นั่นไง ยังกลับไปถามเค้าอีก)
ยังไงเค้าก็ยืนยันว่าไม่ได้
"เฮ้ย แอมเข้าไม่ได้ งั้นกุก็ไม่เข้าเว้ย กุรักเพื่อน"
เสียงไอ่(here)ใหม่ดังขึ้น พูดไม่พอ กอดคอด้วย
ประหนึ่งว่า กุรักเพื่อน เพื่อนเข้าไม่ได้ กุก้อไม่ไป
ซุบซิบๆๆๆ เอาไงดีวะ ...
เสียงหนึ่งดังขึ้น "เออ งั้นกุเข้าไปดูๆ ก่อนนะ สักครึ่งชั่วโมง"
เมื่อมีคนไป ก็ต้องมีคนตาม ว่าแล้วก็เข้าไปกันเกือบหมด
มีเพื่อนอีก 3 คน ที่ยังไงก็ได้ ก็เลยไม่เข้าไป แต่ไปนอนรถพวกนั้นในรถด้วยกัน
"เฮ้ย งั้นเด่วกุเข้าไปนะ แปบเดียว ครึ่งชั่วโมง"
แสดดดดดดด! แล้วตะกี้ใครบอกว่า รักกุวะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ มึงนี่นะ ไอ่ใหม่

ผ่านไปแล้ว ครึ่งชั่วโมง .. ยังไม่โผล่มาสักคน
ชั่วโมงนึงผ่านไป ... ได้ฤกษ์แล้วไง แม๊ ครึ่งชั่วโมง ใครบอกกูน๋อ
(ได้ข่าวว่า ถ้าเหล้าไม่หมด ก็คงไม่ออก ขอบใจนะ)
กลับมาถึงบ้าน ยังนั่งต่อกันได้อีก ถึงตี 3 กว่า เพื่อนนอนกันหม๊ด เหลือแต่พวกมึงเนี่ยแหละ - -"


เช้าวันที่ 25 พค.
วันนี้เรานัดแนะกันแล้วว่า จะไปวัดพระธาตุลำปางหลวงกัน
8 โมงเช้า 3 สมาชิกต้องกลับเชียงรายก่อน เพราะมีงานรออยู่
10 โมงนิดๆ ชาวแกงค์ที่เหลือจึงได้เพลาตื่น
11 โมงนิดๆ ได้ฤกษ์ออกรถแล้ว
ก็ร่ำลา พ่อแม่ยาย เจ้าบ่าวกับเจ้าสาว เจ้าสาวก็ดันมาบ่อน้ำตาแตกซะตอนนี้ได้ แม๊
รินระวี ซึ้งในน้ำใจเพื่อนที่มากันได้ ไม่ใช่ใกล้ๆ เป็นเราก็คงซึ้งน้ำใจมากๆ ได้เวลาแล้วออกเดินทาง
แต่ต้องไปส่ง เพื่อนตัวเล็กอีกหน่อนึงกลับเชียงรายก่อน
พิลาวัลย์ตื่นเช้าไม่ได้ เพราะนอนตี 3 กว่า ฮ่าๆ เลยไม่ได้กลับพร้อม 3 คนแรก
แต่ก็ดี เหมือนมีเวลาอยุ่ด้วยกันอีกนิดหน่อย ..... แล้วเราก็มุ่งหน้าสู่วัดพระธาตุลำปางหลวงกัน

 

ทำไมเสาไฟถนนต้องสูงวะ - -" ช่วยตัดมันออกไปที!



 

ขอเราจะไปลงหนังสือ ชี๊ทททททททททท! (Shit) หน่อยนะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ในวัดสวยนะ ชอบ ดูเก่าดี เก่ามากๆ ขลัง อ่ะ













ไม้ค้ำศรี ประเพณีของชาวเหนือ ที่เชื่อกันว่า หากเอาไม้ไปค้ำที่ใต้ต้นโพธิ์หรือต้นไม้ใหญ่แล้ว
จะช่วยเสริมบารมีและเป็นมงคลกับตัวเอง
เป็นประเพณีช่วงสงกรานต์หรือปีใหม่เมืองของชาวเหนือนั่นเอง



เพื่อนสาวถ่ายรูปกับรถม้า คิดคนละ 10 บาท - -" เป็นธุรกิจไปหมดเนอะ

ที่อยากไปวัดนี้ เพราะอยากดูพระธาตุกลับหัว
แต่น่าเสียดาย เค้าไม่อนุญาตให้ผู้หญิงเข้าไปในส่วนนี้ได้ เซงไปตามระเบียบ


เกือบบ่ายเห็นจะได้ ที่เราออกจากวัดนี้ แล้วมุ่งหน้าตรงสู่เชียงใหม่
ไปถึงแล้วก็ไปซื้อตั๋วกลับบ้านสิ แล้วก็ไปหาอะไรกินกัน
วันนั้นกิน... ที่ร้านข้าวซอย ฟ้าฮ่าม (อ่านว่า ห้ามนะ ไม่ใช่ ห่าม)
อร่อยอ่ะ แต่กินน้ำเงี้ยวนะ แต่เห็นข้าวซอย ก็น่าอร่อยเหมือนกัน ฟาดฟันกันไปคนละจานสองจาน
แล้วก็มุ่งหน้าไปถนนคนเดิน ทั้งที่มัน เพิ่งบ่าย 4 นี่แหละ เพราะเพื่อนว่า ก็เริ่มๆ ตั้งแล้ว
ก็ตั้งแล้วจิงๆอ่ะ กำลังเลย คนก้อเริ่มๆ มีแล้ว ก็ลัดเลาะเที่ยวเดินกันไปด้วยกันทั้งโขยงนี่แหละ
แล้วเราจะพลาดการชักภาพได้หรือ??

 ร่อยหลอเหลือเพียงน้อย

 รอน้องเพื่อน นี่ไม่ได้จัดฉากนะ - -"





คุนเคยเหน เป๊ก ออฟ ไอซ์ แบบฉบับ มฟล. หรือไม่
ถ้าไม่ล่ะก็
นี่แหละ ที่คุนไม่เคยเห็น ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

คนกลางนั่นประธานสำนักเลยนะนั่น
เบอร์ 1 คือ กางเกงใหม่
เบอร์ 2 คือ กระเป๋าใหม่
ทั้งสองเบอร์ซื้อที่ถนนคนเดิน และเปลี่ยนที่... ที่ไหนของมันไม่รู้ แต่เร็วมาก - -"

เดินไปเดินมา ก็ 6 โมงเย็นพอดี

 ต้องยืนตรงใช่มั้ย เราคนไทย

....

เดินจนถึงเวลาอันควร เราก็ได้เวลาแยกย้ายกลับบ้าน
เฮ่อออออ....
อย่างที่เค้าว่า ช่วงเวลาแห่งความสุขนั้นมันสั้นจิงๆ
ลั้นลากันไม่กี่วัน ก็ต้องแยกจากกันอีกแล้ว ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้มาปะหน้ากันแบบนี้อีก...







+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

(นี่ยังไม่ยาวพออีกหรอ ถึงต้องมีเก็บตกอะไรอีกเนี่ย)

- รูปมีเยอะกว่านี้มากมาย แต่ก็ต้องจำใจเลือกแล้วเลือกอีก
  เห็นใจคนอ่าน เหอๆ เห็นใจตัวเองด้วยนั่นแหละ

- เพื่อน 6 คน จาก กทม. นั้น ให้ตังค์พี่อุ๋ยเป็นค่าแกส และอื่นๆ คนละ 300
  เริ่ดดดดด! ใช้รถกัน 3 คืนกับ 2 วันกว่าๆ จ่ายเท่านี้ สุดแสนจะเปรม(แทนเพื่อน)จิงๆ
  (เพื่อนอีก 7 คนก็ร่วมอาศัยรถตู้ระหว่างที่อยู่ลำปางด้วยเช่นกัน 
  ขอบใจเพื่อนเมืองกรุง
  และขอบคุนพี่อุ๋ยอย่างสุดซึ้งอ่ะ ที่ทำให้การเดินทางของเราสบายอุรามากๆ)

- ขอบคุน รินระวี โอม และพ่อแม่ยายมากๆ สำหรับที่พัก และอาหารที่เลี้ยงกันอย่างอิ่มหนำ
  เหมือนไม่ได้มาร่วมงานแต่ง แต่มาเพื่อกิน
  โดยเฉพาะน้ำเมา ที่ให้พวกเราได้หิ้วกันไป สอง สาม สี่ ขวด พร้อมโซดา ฮ่าๆๆๆๆ
  ขอบคุนจากใจจิงๆ จ้ะ
  (ทุกคนก็อยากให้มีน้องไวๆ นะ อิอิ อยากเห็นหลานกันแล้ว)

- เสียดายเนอะ ไม่ได้ไปแอ่วม่วนโตยกันอ่ะ วีเอ้ย T_T
  ต้องทำหน้าที่เจ้าสาวเต็มขั้นเลย

- ได้ข่าวในวันรุ่งขึ้นหลังงานแต่งว่า 
  เมื่อคืนเจ้าบ่าวเกิดอาการฮาก หรือ อ้วก นั่นเอง - -" ไปถึง 2 รอบ ณ เรือนหอ 
  ฮ่าๆๆ แต่พวกเราก็ม่วนซื่นมากคืนนั้น

- รินระวี เป็นเพื่อนในสาขาคนที่ 3 ที่แต่งงาน
  คู่ที่ 2 แอมก็ไปร่วมงานมานะ เหอะๆๆ ว่างๆ คงได้ฤกษ์อัพคู่นั้นบ้าง

- ขอย เป็นภาษาเหนือ แปลว่า อิจฉา อิอิ

- แอมกลับถึงบ้าน ใช้เวลา ราว 17 ชั่วโมง สุดยอดดดดด! รถอะไรขับช้ามาก ฮานิบ่ะเฮ้ย
  ไม่น่าเลือกของบ.นี้เลยยยย ให้ตายเถอะ

- บอกแล้วนะว่า วันนี้ยาวจิงๆ ใครชมได้ ชม ใครชมไม่ได้ ก็ปิดไป - -"

- หลังจากความสุขของพวกเราเกิดขึ้น ก็มีเรื่องร้ายๆ ตามมาติดๆ ไม่ถึง 1 วัน
  เป็นเรื่องที่พวกเราก็รู้กันดีอยู่
  และพวกเราทุกคนในทริปนี้ ก็เสียใจมากๆ จึงไม่ขอพูดถึงมากไปกว่านี้

พบกันใหม่โอกาสหน้า... อีกสักกี่เดือนดี ??