ต่อเลยแล้วกัน

คอนนี้เป็นเพื่อนที่เรียน ม.ปลายมาด้วยกัน แล้วก็แยกย้ายกันตอนมหาลัย

ก็ติดต่อกันมาตลอด คนนี้เป็นเพื่อนซี้สุดอีกคนในกลุ่ม





ป่ะ ไปเถอะปะ







ถ้าบอกว่า ญ หมดจะเชื่อป่ะ?

ของขวัญจากแอม (ไม่อยากบอกเลยว่า
เหมือนที่ซื้อให้เพื่อนที่ ม.บู เด๊ะ)

พร้อมครอบครัว



เห็นป้ายชื่อมั้ย? นั่นแหละตัวแทนพ่อเพื่อน
เพราะท่านไม่อยู่บ้านเลยถือเอาป้ายแทนไปก่อน)

แดดยังดีๆ

หลังจากครึ้มได้ขนาดนี้
ฝนก็เทลงมาอย่างใหย่หลวงรุนแรง




+++++++++++++++++++++++++++++++++++

หมดแล้วงานรับปริญญาที่ต้องไปร่วมแสดงความยินดี

เห็นแล้วก็ดีใจกับเพื่อนจิงๆ
ร้อยละเยอะที่ต่อสู้กันมาสี่ปี เพื่อกระดาษแผ่นเดียว
ที่มันก็ยังไม่แน่เลยว่าจะทำให้มีชีวิตที่ดีไปกว่าใครหลายคนที่ไม่มีกระดาษแบบนี้

งานของเรา ช่วงกลางกุมภา ปีหน้า จะมีใครไปมั้ยเนี่ยเพื่อนเก่า
เป็นที่หวังได้ยาก เข้าใจเพราะมันไกลจัด เพื่อนคนไหนว่างและมีตังค์ก็ไป
ถ้าไม่สะดวกก็ไม่เปนไร ถึงแม้มันจะออกแนวเศร้านิดๆ แต่แอมก็ทำใจตั้งแต่ไปเรียนละ T__T

นั่นมันก็อีกกว่าครึ่งปี ไว้ว่ากันอีกที
ตอนนี้สมองรกมาก ไม่รู้อะไรเต็มไปหมด มีแต่เรื่องไร้สาระ




ขอยาคูลล์ขวด!! เอามาล้างสมอง!!!



( ขออภัยเพื่อนทุกท่านที่ไม่ได้ตามบล๊อกในทุกๆเอ็นทรี่ บางทีไปอ่านแล้วแต่ไม่ได้เม้นก็มี

ไม่ว่ากันเด้อออ ช่วงนี้เป็นอย่างที่บอก สงสัยต้องแอ่ววว )