28 มกราคม 2550

ตื่นแต่เช้า ไปหาเพื่อนที่ สุขุมวิท 42 เพื่อไปพระราม 6

เกือบ 7 โมง พร้อมออก

นั่ง 545 ด้วยคิดว่าจะผ่าน เพราะเคยเห็นผ่านฝั่งสุขุมวิทเลขคู่

แต่ไม่เลย Y__Y เพราะshe เลี้ยวไป BTS อ่อนนุช น่าเศร้าใจนัก

เลยต้องลงตรงสามแยกซอยปรีดี แล้วต่อรถอีกรอบ

ด้วยกระนั้น คิดว่าอ่านป้ายไม่ผิด แต่ก็พลาด

รถเลี้ยวตรงแยกพระโขนง

มาถึงบางเอ๋อ แล้วจะไปอย่างไรต่อเล่า นี่เราหนอ T__T

โทรหาเพื่อน จึงได้ความว่า 71, 72, 133 นั่งได้เรยผ่านหมด

เลือกอยู่นาน จึงเฟ้น 71 ที่คิดว่า คงไม่ห้าวนัก

เพราะ 71 จะไม่มีไฟแดง ใครติดกูไม่สน กูผ่านได้หมด

แล้วก็เปนดังคาด 71 คันนี้ ไม่ห้าวนัก

จึงถึง สุขุมวิท 42 โดยปลอดภัย สาธุ

++++++++++++++++++++++++++

เป็นบ้า? นั่งพิมพ์ entry ด้วยความบ้าบอ ใช้ภาษาอะไรนี่แอม - -

จากที่กล่าวมาทั้งหมดนี้นั้น สรุปได้ความว่า

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ไปตลาดน้ำดอนหวายกับเพื่อนส์ๆ มา

ตื่นตั้งแต่เช้า เกือบ 7 โมง

7 กว่าๆ ก็พร้อมออก

501 วันนั้น เลวมาก โบกแต่ไม่จอดให้ขึ้นตรงนั้น

she ไปจอดตรงที่นั่งรอรถเมล์เลย

ก็ไม่ได้ยืนไกลจากป้ายสักเท่าไหร่เลย

แล้วท่านมีเหตุผลอันใด ในการไม่จอดรับเราและผู้โดยสารอีก 2 คนเล่า?

เกือบ 9 โมง ถึงสุขุมวิท 42 โดยสวัสดิภาพ

10 โมงกว่าๆ ถึงพระราม 6

11 โมงกว่าๆ ถึงตลาดน้ำดอนหวาย

กินข้าว แล้วเดินๆๆๆๆๆๆ ไปดูรูปกัน !!!

คนจะเยอะไปไหน? เบียดกันแทบได้เสีย - -"



ถ่ายรูปได้ แต่ใบละ 5 บาท ฮ่าๆ



มาที่นี่ต้องเป็ดพะโล้นายโอ



เพื่อนซื้อมาอันนึง

ซื้อมา 3 กล่อง

นี่ร้องลิเกไปด้วย

สีเจ็บมากมาย



เซมารูรรร ช็อกก่า 55

กลับถึงสุขุมวิท 42 บ่าย 2 ได้

เอาของเกือบทุกอย่างที่ซื้อมา รวมๆ กัน แล้วนั่งกิน

ขอบอกว่า กินได้สถุลมาก ฮ่าๆ

พอเริ่มอิ่ม ประตูน้ำ คือเป้าหมายต่อไป

ไปเดินแปบเดียว กลับหอเติมพลังด้วยผัดมาม่า >.<

หร่อยโครดๆ ช่วยกันผัด ได้อารมณ์เด็กหออีกครั้ง

จากนั้น ถนนพระอาทิตย์ คือเป้าหมายต่อไป

ไปถ่ายรูปเล่นกัน เล่นเอาสวนตรงนั้นแทบระเบิด

เจี๊ยวจ๊าวกันโครตๆ มีแต่เสียงกลุ่มเนี้ยะ ฮ่าๆ

ป้อมพระสุเมรุ ด้านหน้า

ด้านข้างกึ่งหลัง

ซ้านสั่น วู้ เซง

ชอบโครตๆ

ชอบๆๆ



พระอาทิตย์ กับ พระจันทร์

ตอนจะเดินกลับ แอมกับเพื่อนอีกคนเดินรั้งท้าย

แล้วก็เกิดเหตุจนได้

โทดนะคับๆ

สองสาวหันไป

มาถ่ายรูปอะไรกันหรอคับ เรียนถ่ายรูป เรียนนิเทศน์หรอคับ

อ๋อ ไม่อะ

แล้วเรียนไหนกันหรอคับ

เรียนจุฬาน่ะ

กูแทบก๊าก เพื่อนแม่งบอกไปได้ไงวะว่าเรียน จุฬา เนี่ย ??? ช่างกล้า

เอ่อ .. สนใจเป็น B-girl มั้ยคับ

เอ่อ .. คงไม่ล่ะค่ะ แต่ก็ชอบนะ

คับ ถ้าสนใจก็มาได้นะ เล่นกันตอนเย็นๆเนี่ยแหละ

แล้วพวกสเก็ตล่ะ เล่นกันตรงนี้รึป่าว

ก็เล่นข้างๆ กันนะ คับก็ถ้าสนใจก็มาได้นะคับ ตรงนี้แหละ ทุกวัน

ค่ะ ขอบคุนค่ะ

หันหลังกลับด้วยความฮาแบบแอบๆ

ตะกี้มึงบอกไปได้ไงวะว่าเรียนจุฬา กูจะบอกว่าเรียนแม่ฟ้าหลวงแล้วนะ

ดี..ไม่พูดพร้อมกัน

ไม่ ถ้าบอกไปว่าเรียนแม่ฟ้าหลวง เด่วก็ต้องถามอีกว่า

อยู่ที่ไหน เรียนอะไร แล้วมาทำอะไรที่นี่เงี้ยะ บอกไปงี้จะได้จบๆ

แม๋ แม่งก็เล่นซะไฮโซเชียวนะมึงนะ เรียนจุฬา

ถ้าสมมุ๊ต สมมุตินะ ว่าคนนั้นเข้ามาเจอบล็อกนี้พอดี อยากบอกว่า

ขอโทดนะ แต่พวกเราไม่ได้ตั้งใจโกหกนะ

ข้าวสาร คือเป้าหมายต่อไป

คนไม่เยอะ แต่ฝรั่งเยอะ เดินจนสุด แล้วก็กลับ



พระจันทร์เท่านิ้วโป้งมด

ไปข้าวสารจิงๆนะพี่น้อง ฮ่าๆ

บนแท็กซี่ ได้นี่มา

ตอนแรกจะไป แต่ไม่ดีกว่า 100 ไว้ทำอย่างอื่นละกัน

เอาไว้ไปนั่งงานวัดทั่วไปละกันนะ ฮ่าๆ

โปรแกรมวันอาทิตย์ ก็จบแค่นี้

แต่สิ่งที่คาใจแอม(คนเดียวในกลุ่มเพื่อน)คือ

หน่วยก้านแอมให้ขนาดเป็น B-girl ได้เลยรึ?

ก็ใส่เสื้อกล้าม กับ กางเกงที่มีหางข้างหน้าไปแตะคีบอีกต่างหาก แบบเนี้ยะ

เออออออ หรือว่าความจิงแล้ว จะมาจีบเพื่อนเราคนที่เดินไปก่อน ??? แป่วววว

ฮ่าๆๆๆ

ชอบรูปนี้เช่นกัน